Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

evet özlüyorum onu
yelli yelsiz kaç akşam üstü
uçuşur gülüşün alkol gibi
gül kokulu tayda

kır kahvesinde soğukladığım anı

çakmak taşı göz
gidecek gibi bakar
veda ezen söz
gece ilk karı döker

çok üşümüştük

şakayığına bakınca
sevi dilinde yakmalı
su kayığına sakınca
sevgi ilinde bakmalı

sonundan ayak izine

özden gelen sesini
yüreğinde tut düşü
sözden kaçar esini
yağan kariyle üşü

aralama dudağın

erki ele alan güce doluyor
sözü özde olsa değişinedir
ağzını suyunu uca salıyor
özü özde olsa yağışınadır

evindeki işi tutarsa çarşı

kanıksamışsa
içer suyu beğenmez
atasında bul
seçer soyu beğenmez

ekin yolmamış

istemeden gelişin
öylece kalmalısın
mutluluğa gülüşün
öylece kalmalısın

bana kucak açışın

gölgem değmeden sana
kendim dokunmak isterdim
acıların ardındaki sızıya
kuşkularını korkularını koyma
da
öyle git

öylesi bakış
alır aklı başından
gizemli akış
ışıklanır taşından

sevdanın sesi

aldı koyun koyuna
aldı boyun boyuna
öylesi can dayanır
baldı oyun oyuna

sevinci açık kaçık