Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

apartman kapısı
ıslık çalıyor
yağmuru bereketi
muştuluyor

bulutlar ağlıyacak

gitseniz kalan şeyler
canınızı yakacak
ürküp korksanız
insanlığa baksanız

yüzünüzünde ki hali

yağmurlar yağar
kirpiğin uçlarına
sen de evince

solum sobeli
sağıma düşende yok

şiirler babasız sözcükler yetim
tertemiz çiçeğim türkçe niyetim

yeteri anlatsa sözcüğü suskun
dilimi donatsan tutulur uskun
yüreği damıtsa dağılır puskun

alıp kaçacak
elde avucumda ki
ne var ne yoksa
aklımı kaçıracak

tanı tanıma

acıyor içim
ırağa baktığımda
çocuklar için
kuyu karanlığında

yoksul ve yoksun

ters lale süreminde
tazecik ay serilmiş
gölgesi küreminde
paylaşımı derilmiş

ağladığınca güldü

hazan durdu kış nerde
kar yağsın çok özledik
hüzün sardı gün darda
ay doğsun yol gözledik

söndü içimin harı

terslenme
terslendikçe
tersine döner işlerin
kıymetin ters olur

terslenme

bağlama yanıyor
temmuz ayında
ustası korlaşmış
temmuz ayında

çay düşmüş sele