Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sessizlik çöktü
erkenden denizliye
hüzzam sesleydi
aradan sıyrılışı

dize dolusu

tüm kış baş ağrır
cam açılır dışlardan
bahar kokusu
küllenir dudağından

gece yarısı

boşluğuma saldıran
yetkisizliğinde mi
tene dolan baldıran
etkisizliğinde mi

türküsünü söylese

yükü taşır mı
yükü kendinden ağır
çileli yaşar
yollarla deşer

açmıi elleri duada

yüzün gülün etkisinde
gözlerinde düşün çalıp
uyunduğun katkısında
sözlerinde kor sır çalıp

bakışından sızar güneş

öylesine sözcükler
her ana dile düşer
söylesene özcükler
zamana hile düşer

katlanırsa esen yel

yokluğundan sırıtırdı
zamanı gelince bekle
çokluğundan kırıtırdı
zamanı çelince tekle

dilimde tüyü bitince

usanırsın nazından
yürekten barışık ol
ne sanırsın azından
yürekten barışık ol

düşündükçe kırılma

duygu dolusuydu pek abartınca
yürekten dil olsa yazacak adam
uyarladıkça duy çok kabartınca
kandıracak bulsa azacak adam

karmaşa içinden darmadağınık

kalkıştığında gizem
yürek yarasına çarp
yılıştığından tazem
yürek yarasına harp

yaşamak acı şerbet