Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

geceyi ayağa kaldıran
çığlığına yandı ortalık
sandığı zehirli baldıran
çığlığa uyandı arpalık
bir
yumuk

günaydın deyip
aldan da al gelincik
allı yaprağı
yellenir ip incecik

kır güzeliydi

an yasaklanan
saklanan an
irem kuşlarının
gözlerinde aklanan an

an saçılan

yüreğim ister
çile çeken dostunu
yüzeyden sevip
kapat dünya üstünü
seni üzer bütünü

güzellik sarsın çevreni
özlensin sevda çiçeği
sevgi kaplasın evreni
özlensin sevda çiçeği

heryanındadır rengârenk

ay ile oynaşırdı
tuttu tutacak gibi
dam ardı kaynaşırdı
yuttu yutacak gibi

yeşil tepenin moru

bakmasan olmaz mı
ne görürsün bilmem
zemheri ayazındayım
üşüyorum

bakmasan olmaz mı

dostluğa mı bürünmüş
postun içinde midir
puştluğa mı sarınmış
kastın içinde midir

neden usum karışık

sokak ortasından susuşun neden
olmaz deme canım olmazı olmaz
ay kaportasından pusuşun neden
olmaz deme canım olmazı olmaz

kıştan geçti ömür derdi baharda

kuş
ötsen
rengine
denginedir
üflediğin ses
ğ/yumuşak ge olur