Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ay ile oynaşırdı
tuttu tutacak gibi
dam ardı kaynaşırdı
yuttu yutacak gibi

yeşil tepenin moru

bakmasan olmaz mı
ne görürsün bilmem
zemheri ayazındayım
üşüyorum

bakmasan olmaz mı

manileri döşemiş
bebek bile dişemiş
bağlamamın teline
ayaz yemiş üşümüş

elinde leke kir imiş

düşe dolan rengârenk
gülücükler bir ahenk
bağlamamın teline
sevdasına gelir denk

şiir yazanda duyar

seni içimden duydum
üşüdü donup buydum
bağlamamın teline
sevi türküsü koydum

beyaz gördü gül gibi

sayılı gün tez geldi
bayramın kutlu olsun
dağarcığa söz doldu
bayramın kutlu olsun

dost kucağı baş tacım

sımsıcacık selamın
ağıt gibi yazılmış
uzaktaki sılamın
kağıt gibi yazılmış

oyalı mendilinde

sinsi dolanıp sindin
göstermedin kendini
şimdi dolandın indin
göstermedin kendini

sevi bağına doldun

yolda geçen bile neden soruyor
bırak beni n’olur kendi halime
üstüne düşünüp gönül yoruyor
bırak beni n’olur kendi halime

gözüme akan yaş nehre karıştı

suskun ağaç dibinde
durunca yel esmiyor
tanındığım cebinde
yorunca el kesmiyor

sağ elim altı parmak