Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

suskun ağaç dibinde
durunca yel esmiyor
tanındığım cebinde
yorunca el kesmiyor

sağ elim altı parmak

ele uyuyoruz kendimize yok
gösterişine bak çalıma yaman
sele doyuyoruz bendimize çık
kanallar tıkanık halıma aman

güne kalırsanız yandınız belli

düş gerçek olsa
denizin dalgasında
savursa beni
kavursa beni çölde

sevi alında

umut diken terzide
diken oldu tüylerim
bulut mavisi zinde
tiken oldu tüylerim

sessizliğinden açar

çimende yeşilceydi
sularına çağlayan
nehirledir nilceydi
gurbetine bağlayan

dalların kalem gibi

acıyı bildim
ateş tadı ayrılık
çile toprağım
geçinceye sayrılık

ne zaman oldu

yel esişin bağrıma
çınar sesi çağrıma
salınışında yaprak
sızı dolar yağrıma

esip geçebilir mi

silinirken yaprağı
akıp giderken zaman
bilinirken toprağı
yıkıp giderken zaman

geceleri değişmedi

teninde tüter
etkilendiğim anda
yenden beter
yaram acıdığında

gözlerimde gör

ay yüzüne düş
tümceler toplanırken
yıldızlar güdüş
tümü hesaplanırken

göçmen konaklar