Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

güneşin doğuşunda
el sallayan sen misin
tomurcuk açışında
gül sallayan sen misin

sevdanın sevgisinde

gücüm sarmıyor
dağlar devirdiğimiz çağ gitti
dilim varmıyor
otlar kavurduğuğumuz yağ bitti

su aktı sele

yüreğe
ölünceye
göğe kalkar
sevincindendir
dudağında kanar
nar kırmızısındadır

Sevdanla yanarım
Sende kanarım
Ekmeğime banarım
Sevdiğim

Hep yolundayım

sevdam
günde
gün ışığında
süzülür
dilde
türkülerde

sevda
ağrıdan ağır
tüyden yeğni

sevda
ne bir eksik

bir güz içimdeki
hazan içinde kalmışım
sararmış dökülen yaprak
kül renginde toprak
kuruyan çimen
solgun çiçek

serçecik
küçücük yüreğin
sevi korkutur seni
özgüvenin yitiyor

çapkın şahinden koru kendini

dolasam kollarımı
boynuna
soluğumu salsam
ensene deliyani
yalnızlığını unutsan

sensiz çiğnenmez o kırlar
halay kokan topraklar
seninle güzeldi oralar
sen yoksan
yalnızlık ceketin düğmesi
acıya mayalanır gönül