Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

maşallahına dosta
bilince yetmiş olur
yapışanı dar posta
gelince yetmiş olur

yaşamı yaşanır kıl

yorduğu yetme miydi
ay gibi yuvarlarım
sorduğu etme miydi
yay gibi kuvarlarım

dili döndüğü kadar

karaçıbanlar çıksın
olmadık yerlerinizden
kaşıdıkça irinleri
katran karasına boyasın
ciğerlerinize dayasın

yücede yanan ateş
alevinde yağmurun
uykusuzluğuna eş
gözkapağı mahmurun

yüreğinden sevdalı

toygarı uçarsa nehri geçerek
yücelerde gönül elim açarım
yanışına yavaş tehri seçerek
yücelerde gönül elim kaçarım

gülde gül salınır naz edişine

ışığın topraktan şafağa yığdı
yücesinde gelir yaylaya gelin
kavuşma anında gözüne sığdı
yücesinde gelir paylaya gelin

gönülden geçeni görse ne olur

bencile ağzına tükür
geriden bakması için
çıkası yoluna şükür
nereden akması için

eğitilmesi mi gerek

martılar çığrışırken
yel yellensin çarpınsın
kumrular sevişirken
el ellensin çarpınsın

dalgayla boğuşurken

şaşırıp kalır mısın
sevi kapı çalınca
taşırıp alır mısın
sevi kapı çalınca

tumturak solar mısın

özlem sona ererken
yol üstü deyişinde
gonca gülde dererken
yol üstü deyişinde

coşku umut dolunca