Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gül ağlayınca
bir dalın çiçeğinde
bahara ışır
kırlangıç çığlığında

uçuk denizde

gece karanlığında
her ayrılık yakışı
türküler eşliğinde
geldi geçti takışı

gözüne titrer hüzün

gecenin dilinde yalan
gün akşamla buluşur
bülbül içinde gül dolan
ay yıldızlarla gülüşür

gecenin dilinde yılan

geç buldum
hiç kaybeder miyim seni
çoban kavalında
saba ezgim

tut elimden

gecede tin
tintin gezeriken
seni unuttum mu
çöpe çıkmış kedi orada neyledi
duydun mu birşeyler söyledi

gecenin konuğu
konuğum yağmur
camdan öte
candan yakın

gözlerim buğulanır

gecenin içinde
üşür renk
uyku kaçıran
geç kalkıp
er yatan günle gelen geceden

geçen yıllar ardından
izini bulamadım
herkes kendi derdinde
yazına gelemedim

görüşelim demiştin

bulutlardan süzülüp
alkımlarda görüldüm
ırmaklardan büzülüp
rengi renge sürüldüm

yükseklerde çağladım

çıtında çıkmıyorsa
inci kolye boynuna
hakçası akmıyorsa
girmeyeni koynuna

elinden açar çiçek