Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yağmur süremine bur
çalması zordur kubur*
yedin dedikçe doymaz
kaskatım densiz obur
ıssızlığa ezgidir fesleğenim
gözlerinde kokuları dökülür

alkım altında
bekleyeceğim seni
tırmanacağız
yedi renkli ağaca

haydi el ele

karatmaya uğradı şehir
çektim perdelerini uykuya
dalsaydım birde şöyle derince
taş gibi yatsaydım
kuş gibi kalksaydım

daha dün gece gecenin karanlığı
yarasa mıydı bizim eve kondular
göçmen kuş muydu katlanıp kanatlanır
uçuruldular her günün aydınlığı

özgür olsaydın martının kanadında

yedi yerinde tepen
kutsalına şehirsin
karanlığına küpen
mafsalına nehirsin

hadi bir şeyi söyle

kininde mi büyümüş
kuş gibi yeğni beden
çaya suyuna gümüş
yoluna yeğni giden

çocukluğuna eri

şiire sinmiş kokun
imgede en güzelim
tenine azca dokun
simgede yazar elim

soluksuz doluşuna

kalemle sayfa
dört süremde sefada
yaz gibi sıcak

fesleğen kokar
sürtündükçe paçana

kulaklıklı radyomda
türküler dinliyorum
her zaman ki gibi
trt 4 radyosu

yazıcıoğlu parkı cıvıl cıvıl

külündedir düş
ırmak kaynarı yamaç
bir tatlı gülüş
sineyi koy nara aç

sarı sıcakta