Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dere tepe düz olur
eylül gelir güz olur
fazla dışarı çıkmam
dile düşer söz olur

aldığım dalı yondum

en başına yazmalı
burnuna da hızmalı
yüreğinde açmalı
ciğerinde sızmalı

yanına duracağım

lilasında dökülen kokuda
seni aradım leylaklar içinde
rengi ahengi dengi bengi su
delilikler eksilmeden doğrusu
duyuyor musun hoş kokuyu

liboşlarda eridi
onlarda gizine erdi
gördü ellerindeki malı
taponlamış
japonlamış hali

kör gözüne bak
sağır kulağını duy
dolunca tabak
boşalır mı sandın huy

vanası açık

erken uyanır
dalında sesi kuşun
hırçındır şimdi
kayalara vuruşun

parmak ucunda

geceyle tutuştu nisan girince
bulutlar döküldü ıslağına bak
sokaklarla geçer insan arınca
yağmura uyunuz sulağına bak

çok uzağınasın göremem seni

kuzu tokluya döner
toklular koç olunca
sağılan koyun diner
bakır bakraç dolunca

özlem biter sarınca

kıyıda saçlarını savurup
yel inliyorken neredeydin
kumlarda yalın ayak gezerken
etekleri tutuşuyordu

güneş inerken dağın ardına

lacivert gecede dalga kırınca
denizler de ağlar olur sırrınca

sabahlara değin dağladığına
yüreğinden dolan ağladığına
sevişircesine meyil bağladığına