Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sessizce ayrıldın aramızdan
dönüşün yok geriye
aylarca yıllarca sürecek
dinmeyecek özlemin

saklı yasaklı bir koklama bile

heder oldu gençliğim
kararınca kalınca
gider oldu dinçliğim
kararınca kalınca

nasıl oldum ne idim

Karcı dağına ay doğar
Karla yüzünü oğar
Dorukta ışır inci sağar
Karcı dağına doğan ay

Karcı dağına dumanlar

unutamadım
kara sakızlımsın sen
yüzü gün yakmış
dokudum yüreğime

karaya değme

candan duruşun
duru durgun ve berrak
yürek vuruşun
doru yorgun beyaz ak

güzelliğinde

karda kayanı görün
korda koyanı görün
uzağından arama
gözün oyanı görün

karda kızak kayana

haberi yoğudu
hava soğudu
kar yağıyordu
sevindi giyindi

yarım saat yürüdü

insan olana yanışın
duruca kaynayan su
sevgi dolana kanışın
kuruca kaynayan su

yayla yeli eser başa

kayışına bakınca korkudan kararıyor
mavilik gökyüzünde denizine doluşur
esen yelden erkinden bulutu yayışına
buluşur yağmur sonu güneşi maviliğe

kaklık arayıp suna dudağımıza tadın

kırlangıçları yok evlerin
köylerin kasabaların şehirlerin
ne oldu kırlangıçlara
kureyşlileri korkutan kırlangıçlara
insanlardan çektiler çekeceği kadar
rövanşı kayıp ettiler