Osman Öcal Şiirleri - Şair Osman Öcal

Kazılık Koca Oğlu Yigenek’in Destanı (GÜLCE-BULUŞMA)

Kam Gan oğlu Han Bayındır bir gün kalktı yerinden,
Kara yerin üzerine diktirdi ak otağı.
Yükselince ala sayvan gök yarıldı derinden,
İpek halılar döşetip doldu aslan yatağı.

Döktüğüm Gazeller Lal Eyler Dili

Âşık maşukunu sarmaya görsün,
Vuslatın düğünü bal eyler dili.
Muhabbet demini sürmeye görsün,
Ferdayı zülfüne tel eyler dili.

Dolap Beygiri (Gülce-Buluşma)

Tuttuğun menzile ereyim derken,
Köprüden beleşe geçmek istersin.
Susuz bir vahada gak guk ederken,
Gülce kaynağından içmek istersin.

Akıp Gider Seneler (ÜÇGÜL)

Geceler gözü yaşlı sokaklar dertli ayaz,
Yaram var iki başlı yetmez gönülde niyaz.
Hangi sayfası beyaz, akıp gider seneler.

Âhirde Helalimsin (Akis)

Derde sür kehribarım, kehribarım sür derde
Yerde sürünsün başım, başım sürünsün yerde

Gezeyim divanece, divanece gezeyim

Köroğlu (GÜLCE-BULUŞMA)

-I-
Açılsın meydanlar insin yiğitler,
Köroğlu aşkına kalem çalalım.
İster Bolu beyi ister Hesen Xan,

Ah Bir Babam Olaydı

Nefes nefes tükenen hayat denen bilmece;
Kahırla dolduğunda kan kusar ince ince.
Ölüme hasret gözler ağlar ağlar gizlice.
*****Ah bir babam olaydı sırtım gelmezdi yere;

Ya Dindir Acımı Ya Çekip Öldür

Arz edeyim bu gün azcık halimi,
Ya dindir acımı ya çekip öldür.
Helaldir canımız senden âli mi,
Ya dindir acımı ya çekip öldür.

Sürgün Gözlerim

Rüzgâra kaptırmış seher yelini,
Çaresiz düşlere sargın gözlerim.
Kızıla döndürmüş akan selini,
Erimiş damlada durgun gözlerim.

Okyanus Yürekli Dost

Tutulası gizlilik, gönüllere aşikâr
Serpilirse şaşmayın, dallanandır o kişi.
Aldığını satan kul bilmesin ziyanı kâr,
Sarsılmayan güveni kullanandır o kişi.