Osman Bulut Şiirleri - Şair Osman Bulut

Sabah, öğle,akşam alıp koluna,
Sarıversen hemen iyileşirdim…
Benimle beraber yeni yılına,
Giriversen hemen iyileşirdim…

Geçmiş olsun deyip tutsan elimi,

Kurulsa da baş köşeye,
Makamsız saza aldanma!...
“Maydanoz olur” her şeye,
Görgüsü aza aldanma!...

Kurt bir görsün kuzuları,

Efelenip tutma güreş,
Yıkar seni Karadeniz….
Suyu bile kızgın ateş,
Yakar seni Karadeniz….

Sol yanına çöker ağrı,

Peygamber’in verdiği o müjdeyle
Eriştin devlete fakir İstanbul…
Kuran’da anıldın “Güzel Belde”yle
Sendeki bu talih nedir İstanbul?

Aşkın asırlarca yaktı cihanı,

Hiçbir değeri yok emeğin, terin,
Dünyada yan gelip yatan kazanır.
Yerin önemlidir, inan ki yerin,
Derenin başını tutan kazanır.

Kırıp gerdanını, büküp boynunu,

Durduk yerde kaybolmasın huzurun,
Kimsenin işine karışma oğlum!
Dağ olur ufacık özrün, kusurun
Hoyrat insanlarla yarışma oğlum!

Hayat yolu bitmez budalalarla,

Bunca sene yaşayıp şunu gördüm;
Yerine konmayan hazine sağlık.
Rastladığım her tür hastaya sordum;
Bize lazım olan şey yine sağlık.

Bal şerbet değildir, yenip içilmez

Temelsiz bir konak gibi,
Sallanırsın yalan dünya! ...
Eline düşen garibi,
Kullanırsın yalan dünya! ...

Tanıyanlar iyi tanır,

YANARSIN! ..

Şansı olan kızıl korda dans eder;
Sen bir avuç soğuk külde yanarsın…
Bilmem ki bu hale alimler ne der?
Buz tutmuş denizde, gölde yanarsın..

Sağa sola yalpalayıp sallanmaz
Bir dağ gibi dimdik durur bir adam.
Dışı çıplak içi boş söz kullanmaz
Cahile dersini verir bir adam.

Yüzü, gönlü soğuk olmaz kış gibi