Azrail dünyanın baş pehlivanı,
Kimleri tutup da sermedi yere.
Acır yıkmaz deyip genci civanı,
Avutma kendini sakın boş yere.
Kahraman “Maraş’tan bir haber geldi”
Dediler ki; şehri yıktı bu deprem.
Güzergâhı bölgedeki her ildi,
Bir deste eyleyip yaktı bu deprem.
“Maraş, Maraş derler bu nasıl Maraş”
Dinlerin, dillerin, taşların şehri,
Hoşgörünün yüksek eşiği Mardin.
Bulandırmak ister kimi bu nehri,
Lakin hep korumuş birliği Mardin.
Tarihi uzanır en eski çağa,
Bir ülkede ocakları batıran
Enflasyon isimli canavar vardı
Koltukta en fazla üç yıl oturan
Beş altı ortaklı iktidar vardı
Tamtakırdı para yoktu kasada
Uğurlasın Bağdat’tan Genç Osmanlar;
Şehitlerin bey’i Mehmet geliyor..
Karşılasın Ulubatlı Hasanlar;
Türk’ün gözbebeği Mehmet geliyor..
Dünya gördü tanıdı Mehmetçiği.
Kalmasın arada ufacık kuşku,
Düşüncem, görüşüm, nazarım sen ol…
İçimde kaynayıp kabaran coşku,
Yayılsın dört yana, yazarım sen ol…
Altın liraları, bakır kuruşu
O gün bu gün eksilmemiş yolcusu,
Nice civanlarla dolmuş Garaman.
Kimlerin gelmişse derin uykusu,
Bir ebedi mesken olmuş Garaman.
Kurmuş o bölgede acı bir düzen
Ne bir başsavcının, ne bir hâkimin
Yurtta hâkimiyet bu milletindir.
Manası bu; Yirmi Dokuz Ekim'in,
Bizde Cumhuriyet bu milletindir
Ödemeye hazırım da borcumu
Zaman yeter mi orası muallak.
Hem haddimi bilirim hem harcımı,
Derman yeter mi orası muallak.
Hayrım hasenatım hep numunelik,
Madem atışmak istersin,
Çık meydana Muallim Bey…
Sesi gür şairim dersin,
Ak meydana Muallim Bey…
Sen yenersen bu çırağı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!