Osman Bulut Şiirleri - Şair Osman Bulut

Osman Bulut

Şehre iner, isimlerle konuşur
Kıra çıkar resimlerle konuşur.

Yakalarsa istediği havayı
Yaz kış demez mevsimlerle konuşur.

Devamını Oku
Osman Bulut

Vuslat kalmasın son deme,
Yola su tut, kurumasın.
Kum, kumsal fark etmez deme,
Çöle su tut, kurumasın.

Yoktur bir kırgını, küsü

Devamını Oku
Osman Bulut


İlk göz ağrımızın ilk göz ağrısı,
Bugün ilk etabı başardı Taham.
Bir hoş etti gözlerimi doğrusu
Güleyim diyorken yaşardı Taham.

Devamını Oku
Osman Bulut

Her saniye bir kişi, biner tahtadan ata
Sıra bekler geride, nice müstakbel mevta.

Pamuk ipliği ile bağlıyken şu hayata,
Her ölen bize göre ya yaşlıydı ya hasta.

Devamını Oku
Osman Bulut

Kurtların kuzu postuna
Bürünmesi takiyye mi?
Amirin gidip astına
Yaranması takiyye mi?

Bir fırka ki sittin sene

Devamını Oku
Osman Bulut

Yaman pehlivanmış talihim yaman,
Aman diledikçe tuş etti beni.
Dostlardan ayırdı, uzun bir zaman,
Halden bilmezlere eş etti beni.

Hasret kodu bir müjdeli habere,

Devamını Oku
Osman Bulut

Sevdaya tutulsam, muhabbet kuşum,
Yaralanır sıra bana gelince.
Sebilden bir yudum su içsem başım,
Paralanır sıra bana gelince.

Benim gibisinin küller başına,

Devamını Oku
Osman Bulut

Bakıp durur bir el gibi;
Gözlerim beni tanımaz! ...
İşlin daha da garibi,
Sözlerim beni tanımaz! ...

Yoktu hiç biriyle nizam,

Devamını Oku
Osman Bulut

Boş durmuyor insanoğlu,
Yaş taşıyor yarınlara.
Çoğunun bu günü dolu,
İş taşıyor yarınlara.

Hem gece hem gündüz faal,

Devamını Oku
Osman Bulut

Yaratırken kuvvet verdin güç verdin,
Sen elden ayaktan düşürme Rabbim.
Bir istedim; İki verdin, üç verdin
Yetişir çok şükür taşırma Rabbim.

Devamını Oku