Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Cümleler dudaklarımda çürümeye başladı
Yine de seni sevdiğimi anlamadın
Yeterince gücüm yok
Eskisi gibi peşinden koşmak için

Bu geniş yeryüzünde çok az şeye muhtacım

Sevmekse suçum
Sevdim seni, çok sevdim
Anlıyor musun?

Gökyüzü kara
Ay, yıldızlar nerede?

Sevda bir deniz
Dalgasında boğacak
Bir yâr isterim

Sevda bir hava
Göklere uçuracak

daha ön üç yaşındaydı
Dera’da yaşayan Hamza
ve çok cömertti.
muhtaçken kendisi,
benim bir döşeğim
bir tas da çorbam var

Oğlum şehit diye sakın ağlama
Hangi Mehmet senin oğlun değil ki
Ciğerin yansa da kara bağlama
Hangi Mehmet senin oğlun değil ki

Büyüttün kuzunu hep kucağında

Vakitler su gibi akar, belki de en son kıştayız
Ruhumuzu nefs bürümüş, eyvah amansız düşteyiz
Vefa denen o limandan, koptuk artık çok dıştayız
Hakikatten uzaklaştık, tümden karanlık işteyiz
Huzur bekler asi gönül, bilmem ki hangi yaştayız

Enfes kokulu
Sevdiğimin sevdiği
Hanımeliler

İnce parmaklı
Nazenin bir kadının

“Harâbât ehliyle hor görme zâhid
Defineye mâlik virâneler var” (Fuzûlî)

insan bu, bilemezsin.
dışarıdan harabe: çatlak duvarlar,
kırık camlar, dökük boya;

Eskiden buralara keklikler gelirdi
Sonra kırlangıç
Derken, serçeye de hasret kaldık

Eskiden buralarda ceviz ağaçları dikiliydi
Sonra badem ağaçları

Bir kızın olur
Sevmeye doyamazsın
Öpüp koklarsın

Bir oğlun olur
Asker yolu beklersin