Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

İnsanlık dediğin kaybolmuş gitmiş
Büyüğüne saygı tamamen bitmiş
Internet evladı günaha itmiş
Çekmeye çalışsan boşa gidiyor

Merhamet dilenip şefkat beklerken

Şifası olmayan var mı hastalık
Hırs ölümcül zehir göçme zehrinden
Nefs-i mutmainne büyük ustalık
Hırs kibirli bahir biçme bahrinden

Şemsiyeni açmadan önce
öperken yağmur damlası
kibarca yanağını
hissettin mi varlığımı?

Birden eserken etrafında rüzgâr

Sesini kesmeni istemeyeceğim
İstediğin kadar ağla iç çekerek
Unutsan da olur hem sonsuza kadar
Bana artık her yer hoşça kal ülkesi

Sorunlar sırtıma yüklenmiyor artık

Hoş geldin bebek
Kucağım sevgi dolu
Aramızdasın

Gülüşün şiir
Ağlayışın muhabbet

ilkçağı kapatıp ortaçağı başlattı
kavimler göç ederken.
sense nereye gitsem hep yanımda geldin
çünkü daima yüreğimde kaldın
tüm çağlarım boyunca

Eşi ölünce
Yeni bir eş aramaz
Örnek bağlılık

Anne babaya
Yiyecek temin eder

Sanılmasın katiyen yaşım erdi kemale
Nedendir anlamadım yerimiz kenar oldu
Bakınca bir filize doyulmazken cemale
Ömrümün ilkbaharı kuruyan çınar oldu

Alçak gönüllü ol, ilerlerken yaşlar
Her an dinginleşir, boyun eğen başlar
Tevazu olunca, pamuk olur taşlar
Ruhlar sükûn bulur, helal ise aşlar

Kalpten gelir huşû, o değildir cefa

Dalların çığlığı daim yankılanır
Dinlesen duyarsın
Gökyüzünde açar yalancı bir güneş
Isıtmaz buyarsın
Otlarda görülen ince kırağıya
Basarsan kayarsın