Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Seviyorlar
Çok kıskanıyorlar
Öldürüyorlar

Sevmiyorlar
Beddua ediyorlar

İran ile Ürdün’ün, yaptıkları bir maçmış
Sorulmasın katiyen, sonucu kaça kaçmış

Ürdün milli takımı, elbette hepsi kadın
İran erkek oynatmış, futbolun gözü aydın

Kırık bir aynadan yansıyan sonsuz acılar,
Her parçada aynı sessiz çığlığın yankısı,
İşkenceler ve gözyaşları…
Umudun kırıldığı Doğu Türkistan’da
Ruhlar bile kanıyor.

Erirken demirden hayallerim
Son uçağı kaçırdığımı anladım.
Korsan olduğum için değil
Geç kaldığım için.
Oysa o kadar yaklaşmışken…

Minik eller
Kâğıttan kayıklar yapar
Dünyayı dolaşır
Kasırgalar engelleyemez
Aşarken okyanusları
Eşlik eder yolculuğuna

Seni özledim
Közde kahve pişirdim
Gel de içelim

Yanında lokum
Bir bardak da suyum var

Küçük bir jest, kocaman bir sürpriz oldu.
Çöpte bulup eve götürdüğüm kaktüsün;
Yaşama tekrar tutunması,
Kırmızı çiçekler açması,
Onca zorluğa rağmen dimdik ayakta kalması…
Çölde yeşeren bir vaha gibi,

Balkonda duran
Kaktüs hiç su istemez
Beni ne yapsın?

Gitsem yayına
Bir beklentisi yok ki

Cananı görmeyip daim özlesem
Camlarda dikilip yolun gözlesem
Sevdamı saklayıp sürgit gizlesem
…Yârime kaşımı asla çatamam
…Kalbimden aşkımı silip atamam

Kıymetini bilip, yerinde dur dur
Etrafında döndüm, günlerce tur tur
Seviyorum seni, yaptığım kur kur
İstiyorsan beni, kalbimden vur vur