Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Kardan bir adam
Gözleri siyah kömür
Kısacık ömür

Burnu havuçlu
Başında al bir şapka

İlkbaharda çiçek açmak kolay
Her yer karla kaplıyken
Çığlık atan bir dereyi dinleyerek
Gel de kışta aç
Bahara müjdeci ol
Rüzgârlara aldırış etmeden

Önce dualar ettik yurda kar yağsın diye
Rabbim sonunda verdi bize beyaz hediye
Memleketi kapladı sanki inciden kolye
Dağlarım, ovalarım gelinlik giydi sandık

Ardından on ilimde büyük depremler oldu

KARINCA MESELESİ

Yaşam sana şarkı söylemeye gelmemişim
Güzelliklerini yeterince gösterdin bana
Ters laleler bulutları süslüyor
İncirlerden süt damlıyor

Ey karlı dağların ürkek maralı
Söyle senin de mi gönlün yaralı
Olsa da sevdanın onca kuralı
Nedense olmadın asla oralı

Kalbimde dolaştın nice seneler

Ne çok özledik seni, unuttun sanki bizi
Lapa lapa yağsan da, sulasan yeryüzünü
Kaybolsa güneş biraz, bulut dolsa gökyüzü
Yurdumda insanların, güldürsen hep yüzünü

Yine hayaller kursa, tarlasında rençperler

Yansa sobamız
Gün boyu çıtır çıtır
Kışı severdim

Közde kestane
Yeseydim kıtır kıtır

İnsan yaşlanır
Gözlere perde iner
Olur katarakt

Gözler ışıldar
Yapınca mahir eller

Ermeniler yurdumda saygın birer tacirdi
Hainlere yapılan Osmanlı’da tehcirdi

Çoluk çocuk katletti taşnak komitacılar
Unutuldu sanmayın çektiğimiz acılar

bahar güneşi
ısı damlatırken yanan kuyruğundan
arıları bekleyen papatyaların
etrafında battaniye olduğu bozkırda
sürekli nöbet tutan
koca bir kayanın üstünde çivilendi sevdamız,