Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Ne saray bahçesinde açmış gonca bir gül ol
Ne saray duvarına konmuş kocaman bir taş
Hapis olduktan sonra sürekli bir saraya
Çiçek veya taş olsan ne fark eder arkadaş

Çık sarayın içinden bütün dünyayı dolaş

Yapay zekâ ile kafa tutana
Dinime saldırıp nara atana
Burnu havalarda çalım satana
Acıyarak bakar Gönül Köprüsü (Osman Akçay)

Gönüldaş olanın artar ilgisi

Sükûtun içimde bir ney taksimi
Gönül aynasından sildim aksimi
Dünyadan kazıdım bütün ismimi
Aşkın deryasına daldım bu gece

Güneş kıskanır da doğmazsa doğmaz

Yoğun bakımda hasta günler boyu üşürken
Ziyarete gelenler avluda gülüşürken
Evde çoluk çocuğu malını bölüşürken
Üzülmemek imkânsız bu kadar rezilliğe
Duyan etsin veryansın

Hayat bu,
Kaybetme ruh ritmini!
Düştüğün yerden kalk, kalk bir daha!
Elinden tutacağım, bak bir daha.
Çiçekler de renk değiştirir
Işığın miktarı arttıkça.

Sonu tükenmeyen rüyadır sevgi
Ruhun açlığını dindiren nağme
Sineye saplanan en güzel ezgi
Gözlerde baharı açan bir düğme

Olunca ne güzel huyda münasip

Ateş parlar sacın altı karadır
Un elenir lezzet yeri buradır
Kim yemedi şimdi kimde sıradır
Ispanaklı getir sacda pişince
Ömre ömür katar ağza değince

Kalbimi kalbinle birleştiren
Lehim kopunca
Gözlerim yas
Kalemim pas tuttu
Boğazımda bir düğüm oluştu

Durmasın ellerin bu kadar ırak
Gözlerin buluşur seninim diye
Gönlünü ömrünce gönlüme bırak
…Gözlerin buluşur seninim diye
…Bakışın doluşur kesinim diye

Benliğini bilim için adamış
Özü aydın olsun, Osman Akçay'ın
Cehaletin ağacını budamış
Sözü aydın olsun, Osman Akçay'ın

Belli ki düşmüyor elinden kalem