Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Beni terk edince çekildi kanım
Düşünüp seninle binlerce anım
Boğazım sıkışır ağrır her yanım
Ocağım dağıldı yıkıldı han’ım
.....Geri dön ne olur bırakma canım

Müslüman dediğin olursa gafil
Kalır ne yazık ki mahşerde sefil
Öyle bir aymaza kim olur kefil
Eskiyip atılan bir çorap gibi

Dünyada amaçsız boşa gezilmez

Yaşamdan şiirsiz murat alamam
Uyaktan dizeden uzak kalamam
Hicvimde kimseye kara çalamam
Bir öyle bir böyle, gibi gibiyim

Deprem misali
Salladın yüreğimi
Tüm bedenimi

Artçılarınla
Fay hattı çizdin

Omzundan sarkan
Kahverengi saçların
Sanki glayöl

Ortada bekler
Karakterli bir duruş

Sıralar halinde rotasında uçan göçmen kuşlar
Hep uzaklarda mıdır umutlar
Gecenin siyah teninde
Alev gibi kanatlarınız alçalıp yükselmekte
Gözlerimde bulut sizleri seçemiyorum
Mağrur yıldızlar arasında ben de uçmak istiyorum

bulutlar buruşurken ufukta
lavanta kokulu bir mürekkep damlar
yüreğimin en kılcallarından
belki de yitirdiğim
ninemin avuçlarından yükselen niyazlar
gönlüme usulca yapışır

nerede olursak olalım
bakışlarımız gökyüzünde buluşur,
farklı hayal istasyonlarında beklesek de biz.
ne de olsa uçsuz bucaksız
aynı çatının altındayız.

Gölgen orada
Gölgem burada gezer
Ayrı ayrılar

Bir görsem seni
Özlem gidereceğim

Çeşme başında bir rüzgâr süzüldü,
Mazinin kokusunu üfledi yüreğime usulca.
Özlemek bile yetmez o günleri,
Her hatırası bir masal şimdi.

Gecekondu küpeştelerinden rengârenk çiçekler sallanırdı.