Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Gümüş bir parıltı dökülür suya
Gönül teslim olur derin uykuya
Düşen bir yaprakla daldım rüyaya
Gece aynasında seni ararım

Bulutlar çekilir gökyüzü berrak

Gece yarısı Kuğulu Park’ta bir çocuk dolaşıyor
Etrafını çevirmiş kudurmuş sokak lambalarının
Kılıç gibi keskin ahenkli bakışlarının altında
Karnı doymamış, perişan, ürkek bir çocuk dolaşıyor

Toplumdan uzak, kendinden uzak sessiz ağlamaların

Sensiz gecelerim inan ki hicran
Kimseye kalmamış geçer bu devran
Yuvamız dağıldı ocağım viran
Beklerim camlarda koşa koşa gel

Çektiğim çileler binleri aştı

Kendimi yitirdim engin ovada
Kalmadı ülfetim damla kovada
Bir daha yılmadan pişir tavada
Bunu zül saymadan gel de bul beni

Şükür olsun ya Rahman
Geldi şehri Ramazan
Onda indi hak Kuran
Günahlara bin pişman

On bir ayın sultanı

Bir ses ver yeter
Sesini duyduğumda
Hemen gelirim

Her neredeysem
Asla fark etmez

Daim titrerim
Seni düşündüğümde
Bir görebilsen

Gündüz ve gece
Duygularım seninle

Düğünümüz var dostlar iletin turnalara
Halayla eşlik edin davulla zurnalara
Konvoya dâhil olun basmadan kornolara
Araçta aynalara havluları bağlayın

Damat eve girerken kızlar kapıyı tutsun

Narin ve kırılgan bir aşk,
Tıpkı bir gelincik çiçeği gibi
Sallanır en hafif rüzgârda bile.
İçinde bir sürü hüzün ve ayrılık taşır,
Gönlünün ortasında
Gelinciğin siyah noktası gibi…

Hamamda su dolu bugün kurnalar
Gelin kınası var çalsın zurnalar
Gökyüzünde hicret eden turnalar
Her güzeli böyle alıp gider mi, gider mi oy oy

Düğüne iki gün kaldı sadece