Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Kalp buz tutmuşsa
Gökyüzünü siyah balonlar kaplar
Mevsimin ne önemi var
Ah be gülüm
Ha güz olmuş ha bahar

Bartın’da ne güzel şafak söküyor
Küre dağlarına duman çöküyor
Kayın ağaçları yaprak döküyor
Gel de kahır etme geçen günlere

Görünce tutuldum hilal kaşına

Gencecik yaşında edilir hicret
Anaya, babaya kalınır hasret
Çaresiz yüreğe denilir sabret
Gözler iki çeşme yurttan ayrılır

Garipler hayali peşinde koşar

Affeyle Allah

Ruhum bedenimi bir gün terk eder
Bedenim çürürken ruh göğe gider
Amelim mizanda acaba ne der

Tıpkı bir ahtapot gibi
Yumuşacıktır görünüşte jelibon kıvamında
Üç tane kalbiyle üç ayrı kişiye umut verip
Gülücükler dağıtır yapay dünyasında

Anne şefkat pınarı, gezindiğin bir bağdır
Baba merhamet dolu, yaslanılan bir dağdır
Evlatlar birer meyve, çocukluk altın çağdır
Aileler toplumun, en sağlam direğidir

Akdeniz sahilleri, gelgitlerle kudurur
Dalgalar yükseldikçe, heyecandan kalp durur
Yakında sıra sıra, portakal bahçeleri
Uzandıkça gölgesi, ta falezlere vurur
Her gönlü esir alır, deniz kokan Akdeniz

Yüreğimin derin vadilerine
Düşünce tuzlu bulutlar
Aklım beynimi terk etti,
Koca bir tuvale çizilen
Kızıl ufuklara doğru
Kör kurşun hayaller peşinde.

Hasretin yüreği dağlar
Gözümüz arkandan ağlar
Karalar kuşanır bağlar
Nasıl yanmam sana üstat?

Feryat figan kopar canda

Senle karşılasam ben ilkbaharı
Bir kelebek olsan bense bir arı
El ele tutuşup uçsak yukarı
Birlikte geçirsek tüm akşamları