Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Başucumda mahfuz duran bir dosttur
Ney küsmüştür biz sükûta dalarız
Onsuz kalmak elbet gayrı bir kasttır
Ney küsmüştür biz sükûta dalarız

Sır bitmez ki neden dertli bakarsın

Mahkemeler arası, insanlar mekik dokur
Hakkını alamayan, yürekten bela okur

Vatandaş bulamazsa, mahkemede ilacı
Bir daha asla dinmez, yüreğindeki acı

Suçum nedir söyle bakışın durgun
Kuruttu dalımı gam mai gözlüm
Sanırsın yemişsin denizde vurgun
Binayı çökertir nem mai gözlüm

Sevdanın mührünü kalbime vurup

Malatyalı kız
Kiraz yapraklarından
Dolmalar sarar

Temmuz ayında
Şire Pazarındadır

Üç metre kavaktandı sopası
Sopanın ucundaydı aynası

Dolaştı kentin caddelerinde
Neşe saçtı ifadelerinde

Ey faylı dağların ürkek maralı
Söyle senin de mi gönlün yaralı
Olsa da oyunun onca kuralı
Nedense olmadın asla oralı

Kıratla dolaştın nice seneler

Hakka giden yollar olmaz dolaşık
Ruhu saran sende kumaş kırışık
Yırt ki o kumaşı ulaşsın ışık
Muhammed Resulün tahtından sana

Hakikat yolunda değişmez ferman

Kanaviçeye
İşlenmiş menekşeler
Çiçek açıyor

Elde bohçası
Yalnız fındık faresi

Molla rejimi söyle, Azrail misin nesin?
Müslüman haricine, asla çıkmıyor sesin
Saçını örtmeyeni, Rabbim demiş mi kesin?
Tesettür Allah emri, günah ise kulundur

Ahlak polisi olmaz, insanda ahlak olur

Dert ortağım oldu benim geceler
Boş yere hayale dalan olmasın
Derdimi demeye yetmez tümceler
İçimden efkârı alan olmasın

Seviyorum deyip yanımda gezdi