Orkun Işık Şiirleri - Şair Orkun Işık

Akıyor gözlerimden Yenisey kanlı kanlı
Kırk yağız Çerisiyle KÜRŞAD nasıl şanlı
Kaldım Pusatsız; Tanrı Dağlarında Atsız..
Dolu dizgin atları bir sona doğru ATSIZ...

Ruhun KÜR/ŞAD olsun ATSIZ

Yıllar önce bugünün tarihinde doğmuşum
Babam kız olmadım diye içerlenmiş anama :-))
O,gün ağlaya ağlaya yorulmuşum
Anam melhem olmuş kanayan yarama…

Kundağım da olmamış her nedense

Âşık Fuzuli papatyaya dedi ki;

Fuzuliyim ömrüne kıyamam
‘Seviyor-sevmiyor ‘ hiç yapamam
Ah Seni ben yapraksız koyamam
Ben sevdiğimi bileyim yeter! ..

Rabbimizin kulağının zarıdır,
Avuçlarımızı açtığımız semamız.
Bizi duysun diye açılmamış mı avuçlarımız,
Boş dönmeyen dualarımız…
İçimizle dünya arasında ki dışımız,
Mihengimiz oluyordu, utanç duvarımız.

Sa/vururken doğrularımı yanlış tarlasında
Gördüm ki bir ha/s/taymışım,
Göz yaşlarımın savrukluğunda.
Farksızca ha kısrak ha taymışım,
Sobelemece oyn/arken vicdan aynasında.
Dört nala koşarken içimde

Bir zaman çeşmesi dediler kandım
Alevi alevle söndürdüm yandım
Nereden bileyim gülerim sandım
Kendi suretimi VURDUM öğrendim…

Bilmezken kendimi, yazdım ismini

Bir düşün:

İnsanın gıdası birini sevmesidir
Eğer birini sevip onu özlüyorsa o adam ne açlıktan ölür ne de susuzluktan! ..

Bir mısra:

Geçiyor günler, geçiyor zaman
içinden ne acılar tütüyor duman duman...
Ve geçiyor yıllar nemli nemli kirpiklerimden,
kervan kervan yanaklarımda sen.
Ah geçiyor zaman kemirerek dudaklarımı
geçiyor zaman, morarmış umutlarımdan..

...biz demir olmasını da biliriz, çelik olmasını da...
şimdi çelikleşmek için Şuur'un suyuyla beslenip
zaman denen örste,
inanç denen çekiçle,
ve aşkın ateşiyle dövülmekteyiz ki;
demir gibi eğilmemek, bir cam gibi kırılmamak için! ..

Şiir terzinin biçip diktiği bir elbisedir,
güzelliği mankenine göre değişir..
Kim güzel okur ve anlarsa ve de sunarsa
o şiir o'nunla ebedileşir...