Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Yalnız olduğumu görenler aldanıyorlar!
Yüreğinde bütün dünyanı dolduran,
sevdiğimden haberleri yok..!

Yürüyorum,
Patika yoldayım,
Gündüzün tam ortasındayım.
Yeşilliğin en fazlasında,
Ayaklarım çıplak, yerler toz toprak.

Bazen konuşmazsınız
Bilirsiniz oradadır vardır,
Enerjisini alırsınız.
Bazen konuşursunuz oradadır ama ;
Yoktur !

Yaşam içinde
kundağı açılmamış
kocaman bebekleriz biz..
Sarmalanmış her yanımız,
Çeşit çeşit üzüntülerimiz ,
Farklı farklı sevgilerimiz

Turkuaz, Türk'ün rengi...
Selçuklu'dan Osmanlı'ya,
Türk mimarisinde vardır izi,
Bereket, huzur, güzellik simgesi,
Süslemelerde parlayan,
Türk mavisi denince akıllarda,

Yalnızlığın bedeni çok geniştir.
Gelip yüreğe oturduğu zaman,
Başka kimseye yer kalmaz.."

Küçücük parmaklarını salladı!
Minicik gözlerinle baktı.
-Sen dedi efendi ;
Dürüstlük yüzünden başıma neler geldi bilir misin?
İnsanların bana verdiği acılar yüzünden Pinokyo oldum.
Yine de insanlara,

Dağ köyünde doğmuştu,
Nedeni yoktu, olamazdı...
Erkek olsa da önemli değildi !...
Lastik ayakkabılarındaki kelebek resmiydi farkları...
Engebeli dağların yamaçlarıydı onların oyun alanları...
Annesi ona kırkılmış koyun yünü verirdi,

Gelin basit bir tercih yapın.
Gücü olanları değil! vefalı olanları seçin.

Kalp , hayal kırıklığı yaşatanları değil ! ..
Ruhumuzu rahatlatanları taşır .