Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

.
⋱ ⋮ ⋰¨　　　　　^v^　　　^v^
⋯ ◯ ⋯¨. ︵ .
¨︵¸︵(░░)︵　　　　　^v^
(´░░░░░░░’)░░░’ )

Ne olursan ol,
İçinde bir parça mavi olsun.
Bütün canlıları sevecek vicdanın,
Çevreyi, yeşili koruyacak insanlığın,
Yarını düşünecek aklın,

Değilim !..
Ben kuş değilim!..
Denizlerin beyazıyım .
Alabildiğine özgürdür kanatlarım .
Beni havada izlerken ;
Yoksuluk içinde yaşadığını aklına getirmem !.

İçimden sana doğru akan ,
bir Nehir var !
Anlatamadığım bir şeyler var !
Yoksa "Deniz !" sen misin ..?
Sahile uzanan kayalıklara çarpan
dalgaların beyaz köpükleriyle çıkardığı nefes gibi içimden yüreğimi hoplatan iç sesim "Yoksa ben misin ? "

Dünyanın dengesine ,
Ne kadar eğdiysem başımı ;
Yüreğimde o kadarını eğdi .
Hiç rol yapmadım .!!
Ne kadar çok düşündüysem ,
O kadar küskün kaldım kendime .

Bir şeyin iki yarımı, bütünlük taşımaz.
Bir olmalı, eksiksiz olmalı.
Yarım elma değil, bir dalda iki elma olmalı.
Ayrılıklar olunca insan yarım kalmamalı.

Kuşlar uçuyorlar
Mevsimi şimdi
Gelip geçiyorlar
Yüreğimde kuş var
Sevda kuşu !
Kanatsız.

Yazın sıcak günlerinde,
Gölgeler uzardı
Güneşli saatlerde...
İkindi vaktin sonrası ,
Akşamın serin havası,
Gün batmadan az evvel,

Kimse gelip de
İçimizi kimlerin şişirdiğini
Haksızlıkları içimize kimlerin üflediğini sormaz!..

Kimi her şeye susarak şişer,
Kimi konuşarak şişirir başkasını.

Hayatı sevmek bir renk seçmek değildir.
Her rengin değerini kalbinle tutmaktır.
Mavi başka, o farklı, o renk değildir.
Çünkü mavi umuttur,
Sınırsız engin gökyüzünü
Her nefeste içine çekmektir.