Çiçeği vereceğin el,
Çiçeklerden daha kıymetli olmalı.
Çiçekler solar, niyetler kalır.
Kopartılan çiçeği dalına bağlasan yaşar mı?
Kırılan kalp de öyledir.
Yalnız olduğumu görenler aldanıyorlar!
Yüreğinde bütün dünyanı dolduran,
sevdiğimden haberleri yok..!
İnsanın yüreği,
en değerli şeyleri saklar
Güneş doğduğunda.
Ben uyandığımda.
Bütün dünya dışarıda kalacak.
Sen hep içimde.
Duygular içinde kaybolduğunda
Sonbahar oldum de ...
Sararmış yapraklarını dök içinden
İlkbahar gelmemezlik yapmaz "Gelir.!"
Yürüyorum,
Patika yoldayım,
Gündüzün tam ortasındayım.
Yeşilliğin en fazlasında,
Ayaklarım çıplak, yerler toz toprak.
Bazen konuşmazsınız
Bilirsiniz oradadır vardır,
Enerjisini alırsınız.
Bazen konuşursunuz oradadır ama ;
Yoktur !
Yaşam içinde
kundağı açılmamış
kocaman bebekleriz biz..
Sarmalanmış her yanımız,
Çeşit çeşit üzüntülerimiz ,
Farklı farklı sevgilerimiz
Gönül dediğin hassas terazidir
Bir tarafa nefreti, diğerine sevgiyi koysan...
Terazi değil, gök adalet diye isyan ederdi
Çünkü nefret, ruhu içten içe çürüten iyileşmez bir pastır .
Sarıldığı bedeni kendi karanlığının esiri eder.
Küçücük parmaklarını salladı!
Minicik gözlerinle baktı.
-Sen dedi efendi ;
Dürüstlük yüzünden başıma neler geldi bilir misin?
İnsanların bana verdiği acılar yüzünden Pinokyo oldum.
Yine de insanlara,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!