Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Nefes alın derin derin
Dağlar kelebekler çiçekler
Bu hava bu deniz bu orman hepsi sizin
Gülümseyen yüzleriniz ile
İnsanlara tatlı sözlü diliniz ile
İnsan ayırmayan terbiyeniz ile

Bu akşamda sessiz,
Deniz de benim gibi ;
Kıpırtısız kimsesiz.
Ritm tutuyor yüreğim,
Sandalın pancar motoruna pata... pata.... pata...
Nefes nefes içime "Sen" çekiyorum .

Bir zamanlar anti emperyalist üç genç vardı.
Tam bağımsız Türkiye hayal ediyorlardı .
6. Filoyu kovdular ...
Düşüncelerini suç olarak görenler ;
Hiçbir cana kıymayan gençlere ,
Üç darağacı kurdular - üç tabure koydular .

Kainatın senfonisi her yerden çalıyor;
Karanlıksa dünyanız düşmeyin çaresizliğe...
Umudun ışığı sönmez siz ölmedikçe ,
Her sabahın kucağında yeniden doğar güneş .
Bütün kapılar kapansa da yüzünüze;

Sonbaharda rüzgar, yaprakların dallardan ayrılıp toprağa karışmaya hazır olup olmadığını sormaz !
Mağrur olma , senin de yapraklardan ne farkın var ?

İster bir selam ver
İstersen bir duygu yükle
Önemli olan doğru yöne ,
Tereddüt etmeden yüreğini kilitlemekte !
Şafaklarda yüzen Alsancak, Anafartalar
Hürmet ile Zübeyde Hanım,Alaybey

Birçok yelkenlim var .
Katlayıp atıyorum yüzüyorlar .
Yelkenlerini açmış gidiyorlar ...
Rüzgarda ne güzelde gidiyorlar
Bazıları gözyaşlarıyla
Bazıları kahkahalarla yazılmış . ,

Hissetmiştim martıların yokluğundan
Anlamıştım sensizliğin sessizliğini
Sevda denizinde yüzdürdüğüm
Beyaz yelkenli yoktu artık..
İpi çapadan sıyrılmış akıp gitmiş

Ey yolcu !
Zaman sana birçok yol açar.
Kimi "neme lazım" caddesidir,
Kimi "şüpheli" sokak.
Bazen de tesadüfler bulvarıdır,

Yarım kalan yaralı hatıralar
Kapıyı pencereyi kapatsan da
Kokusunu duyduğun
Ihlamur çiçeklerine benziyor
Aşk da öyle;
Kapatsan da yüreğinin kapısını