Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

EY.... sorumsuz ;
Sen bilmez misin kıyameti! !
Berzah DUR bekle denilen alemi .
Sırat'ı KILDAN ince köprüyü.
Mevlaya inanmaz mısın?
Cennet cehennem nedir ,

Yaban Ördeği;
Şafak vakti, yuvana doğru uçtuğunu gördüm !
Çırpınan yavrularına doğru süzülüyordun...
Ben uzaklardan evimin yoluna gidiyordum .
Silahlı adamlar saklanmıştı, seni bekliyordu.
Biz komşu ülkelerin dilini bile bilmezken,

Beton bloklar altında çocukluk hatıralarım kaldı ..!
Annemin yetiştirdiği renk renk sardunyalarım,
yaprak güzellerim, begonyalarım ,ful çiçeklerim.
Vita kutularında hayallerim kaldı benim .."

Sevdalarım çok derinlerden geldi ...
Ciğerlerim süngerden vurgun yarası ..
Bir yanımda nilüfer çiçeğim "Canım eşim !"
Diğer yanımda deniz kokan "Ekmeğim !"

Adam "Sevginin ölçüsü nedir?" dedi ?
Üçüncü kişiler gururunu paspas gibi çiğnese de,
Sevdiğinin eli bırakmamaktır ;
"Sevginin ölçüsü ’ölçüsüz sevmektir" dedi Kadın !..

İşte bunun için seviyorum seni,

Şu kendimi nereye koysam
Aklım en mutlu günlere gidiyor...
Geçmiş , akmış bir zaman...
Hatıralar ise hiç geçmemiş olan...
Elimizde kimin eli kaldıysa ;
Odur bize miras kalan...

Seni sensiz yaşarken....
Gecenin bu saatlerinde..
Hayalin canlandı yine gözlerimde
Kadehleri parçaladım masada ellerimle,
Yaralarım görünmez merak etme
Kesikler benim sarhoş gönlümde.

İster bir selam ver,
İstersen bir duygu yükle.
Önemli olan doğru yöne,
Tereddüt etmeden yüreğini kilitlemekte!

Şafaklarda süzülen Alsancak, Anafartalar,

Birçok yelkenlim var .
Katlayıp atıyorum yüzüyorlar .
Yelkenlerini açmış gidiyorlar ...
Rüzgarda ne güzelde gidiyorlar
Bazıları gözyaşlarıyla
Bazıları kahkahalarla yazılmış . ,

Taşındın gittin bir yürek dolusu hatırayla
Öyle bir boşluk bırakmışsın ki içimde ;
Hiçbir yokluk senin kadar kadar yakmadı canımı.
Çok güzel perdesiz eşyasız bir evin,
Misafir odası gibiyim...