Çocukluğumuzda ;
Zor bela havalara yükseltip,
İpi kopan uçurtmalarımız !
Biz büyüyünce,
Vapurların peşinden ,
Bir lokma gevrek yemek için ,
Bir evimiz olsun mavilikler içinde.
Nefes alsın versin bizimle;
Sahilinde sandal, iskele
Her şey ağaçtan olsun.
Bacası gökyüzü olsun, tütelim birlikte...
Sevgiyle dolu olsun her köşesi,
Çok naif, zarif
Bir kadın varmış!
Çok yedi, yaralı biriymiş
Yolunu kaybetmiş,
Nereye gideceğini bilmiyormuş...
İçi acıyormuş ama!
Gece mavisi,
Gökyüzünden inmiş
Yakamoz gibi parlıyor gözleri...
Dalgalar gamzeleniyor,
Çukurçukur gülümsüyor...
Koyu mavilik gölgelenmiş her yerde
Masmavi bir deniz,
Denizde bir yelkenli...
Yelkenlide bir dünya,
Sevgiyle yaşamak var ya
Güneşten bir damla...
Mavi bir aşksın sen,
Doğarsın seçme şansın olmaz.
Adını ya Aleks koyarlar ya Nazım..
Ya Vaftiz ederler batırırlar suya bedenini
Ya Sağ kulağına ezan sol kulağına da kamet okurlar.
Eline hangi enstrumanı verirse coğrafyan onu çalarsın.
Hangi sınırlar içinde kaldıysan orada yaşarsın .
Yakamoz dediler...
Hiç bilmediler canlı bir varlık olduğunu
Taş attılar, haleler çizdiler
Bazen bir balık geçti parlayarak içinden
Yakamoz denizlerin ateş böceği
Yakamoz tek hücreli canlıdır
Yattık kalktık sabah oldu...
Sevdik durduk dünya döndü,
Koştuk düştük yıllar geçti,
Bekledik umutlandık ömür doldu ..
Ama çocukluğumuz hiç unutulmadı !..
Zaten çocukların olduğu her yer güzel ve masumdur .
Çok zaman oldu buralardan gideli
Yıllar sonra aynı durakta rastladım
Ellerin ceplerindeydi, yalnızdın.
Konuşacaktım, vazgeçtim.
Durup baktım uzaktan,
Farkın yoktu orada ki kalabalıktan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!