Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Ne çok kelebekler uçuşuyor gözlerinde senin Çocuk...
Sayısını unuttuğum kadar kuş konmuş kirpiklerine.
Göz bebeklerinde Melekleri gördüm
Dördü birden seslendi o saf sevgidir diye..."

Sevdan gözlerin gibi kara ise;
Niyet kısmete güvenmez...
Almaya gider,
Görmeye gider,
Sevmeye gider...
Nasibi kendi yaratır,

Bağırıp çağırıp ,
Ben gidiyorum diyen ;
İsyankar kadınlara güvenin !
Çünkü onlar içlerinde sevgi taşır .
Buradayım demenin ,,
Biraz daha ilgili ol demenin ,

Denizler ve temiz ruhlu insanlar
Kolay kirlenmezler ! ..
Denizler , içine atılan çöp ve pislikleri dalgalarla dışına atar .
Temiz ruhlu insanlar ;
Kötü duygulardan ve kötü niyetli insanlardan uzaklaşır .

Maviyi kim anlar?
Küçük kara balığı okuyanlar...
Martı Jonathan Livingston gibi yüreği olanlar...
Denizin sadece bir deniz olmadığını bilenler ...
Yani yazmadan da konuşmadan da hissedenler...

Gitmişti
Yoktu
Yok olduğunu sanıyordu...
Vardı
Hiç gitmemişti
Giden hiçlikti.

İki lafın belini kırdığımız
Denizin kıyısında
Büyük mutluluklar yaşadığımız
Bazen ağladığımız
Bazen de kahkahalarla güldüğümüz
Güzel saatlerin gelip geçtiği ,

Bin yıllardan yayılan baharın kokusu,
Aşkın buğusu;
ipek bohçalardan,kanaviçe oyalardan;
Nenemden hatıradır, LAVANTA...

EY.... sorumsuz ;
Sen bilmez misin kıyameti! !
Berzah DUR bekle denilen alemi .
Sırat'ı KILDAN ince köprüyü.
Mevlaya inanmaz mısın?
Cennet cehennem nedir ,

Yaban Ördeği;
Şafak vakti, yuvana doğru uçtuğunu gördüm !
Çırpınan yavrularına doğru süzülüyordun...
Ben uzaklardan evimin yoluna gidiyordum .
Silahlı adamlar saklanmıştı, seni bekliyordu.
Biz komşu ülkelerin dilini bile bilmezken,