Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Kuşlara benzer insan !
Renk renk, alaca bulaca...
Dünya denen büyük ağacın
Dallarında yaşar ....

Bir yer seçer konar ...

Bağırıp çağırıp ,
Ben gidiyorum diyen ;
İsyankar kadınlara güvenin !
Çünkü onlar içlerinde sevgi taşır .
Buradayım demenin ,,
Biraz daha ilgili ol demenin ,

Denizler ve temiz ruhlu insanlar
Kolay kirlenmezler ! ..
Denizler , içine atılan çöp ve pislikleri dalgalarla dışına atar .
Temiz ruhlu insanlar ;
Kötü duygulardan ve kötü niyetli insanlardan uzaklaşır .

Ne çok kelebekler uçuşuyor gözlerinde senin Çocuk...
Sayısını unuttuğum kadar kuş konmuş kirpiklerine.
Göz bebeklerinde Melekleri gördüm
Dördü birden seslendi o saf sevgidir diye..."

Maviyi kim anlar?
Küçük kara balığı okuyanlar...
Martı Jonathan Livingston gibi yüreği olanlar...
Denizin sadece bir deniz olmadığını bilenler ...
Yani yazmadan da konuşmadan da hissedenler...

Her beyaz saçın içinde
Birçok insan,
Birçok hikaye
Ve bir dolu hatıra vardır.

Gitmişti
Yoktu
Yok olduğunu sanıyordu...
Vardı
Hiç gitmemişti
Giden hiçlikti.

Sabahları uyanınca hayalini düşlüyorum
Gelişini gelemeyişini bekliyorum
Kaç kez çağırmalıyım seni söyle.!
Uzaklardan kanat çırpan serçe kuşum
Kaç hazan yaşamalıyım sensiz.
Kış gelmeden ayazlar esmeden gel

Sevdan gözlerin gibi kara ise;
Niyet kısmete güvenmez...
Almaya gider,
Görmeye gider,
Sevmeye gider...
Nasibi kendi yaratır,

İki lafın belini kırdığımız
Denizin kıyısında
Büyük mutluluklar yaşadığımız
Bazen ağladığımız
Bazen de kahkahalarla güldüğümüz
Güzel saatlerin gelip geçtiği ,