Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

İster bir selam ver,
İstersen bir duygu yükle.
Önemli olan doğru yöne,
Tereddüt etmeden yüreğini kilitlemekte!

Şafaklarda süzülen Alsancak, Anafartalar,

Nefes alın derin derin
Dağlar kelebekler çiçekler
Bu hava bu deniz bu orman hepsi sizin
Gülümseyen yüzleriniz ile
İnsanlara tatlı sözlü diliniz ile
İnsan ayırmayan terbiyeniz ile

Dağlar nereden bilsin ,
Güneşin karları eritip ,
Nehir olup denize aktığını ?...
Ağaçlar güneşe dönüp ,
Açmasa çiçek açmış dallarını
Ne bilsin kelebekler ,

Bu akşamda sessiz,
Deniz de benim gibi ;
Kıpırtısız kimsesiz.
Ritm tutuyor yüreğim,
Sandalın pancar motoruna pata... pata.... pata...
Nefes nefes içime "Sen" çekiyorum .

Kainatın senfonisi her yerden çalıyor;
Karanlıksa dünyanız düşmeyin çaresizliğe...
Umudun ışığı sönmez siz ölmedikçe ,
Her sabahın kucağında yeniden doğar güneş .
Bütün kapılar kapansa da yüzünüze;

Bir zamanlar anti emperyalist üç genç vardı.
Tam bağımsız Türkiye hayal ediyorlardı .
6. Filoyu kovdular ...
Düşüncelerini suç olarak görenler ;
Hiçbir cana kıymayan gençlere ,
Üç darağacı kurdular - üç tabure koydular .

Hissetmiştim martıların yokluğundan
Anlamıştım sensizliğin sessizliğini
Sevda denizinde yüzdürdüğüm
Beyaz yelkenli yoktu artık..
İpi çapadan sıyrılmış akıp gitmiş

Gece deniz çok rüzgarlıydı
Balıkçı ile sandal ,
Sabaha karşı limana döndüler .
Şimdi ikisi de maviler içinde
Bahar şarkıları söylüyorlar.
Sandal denizin koynunda,

Ey yolcu !
Zaman sana birçok yol açar.
Kimi "neme lazım" caddesidir,
Kimi "şüpheli" sokak.
Bazen de tesadüfler bulvarıdır,

Yarım kalan yaralı hatıralar
Kapıyı pencereyi kapatsan da
Kokusunu duyduğun
Ihlamur çiçeklerine benziyor
Aşk da öyle;
Kapatsan da yüreğinin kapısını