İnsan , kalın bir kitap gibidir !..
Adına bakıp karar veremezsin .
Rengine kanıp değerlendiremezsin ..
Hangi yollardan cesaretle geçmiştir ,
Kapağı görüp çözemezsin .
Ön sözde yazarın öz geçmişi yazar .
Kötülük binbir ayaklı…
Bazen sözle, bazen gözle vurur insanı.
İftiralarla, davranışlarla,
Yüzüne baka baka utanmadan…
Bazen de çatal dilini dolar çevrene.
Güzel gören gözlerim var,
Ama bakışlarım şaşkın değil !
Kusura karşılık kusur değil,
Ben hep bir fazla yaparım!
Bizim çocukluğumuzda ,
Evlerimizin kapıları kilitlenmezdi .
Kapı önlerinde ikindi çay sofraları ,
Bahçede toplanıp yerdik yaprak sarmaları ...
Her bir komşu teyzemiz,
İkinci annemiz gibiydi .
Kıymet verilenler
Kırılmasın !
Konuşabilecek cesaretleri olsun ...
Kırılmaya varmadan ,
Yüzleşmenin sesi çıksın ...
Yaşam ömrümüzü
sonsuza taşıyan kadın,
Ekin gibi ekti
yeryüzüne insanlığı.
Saçlarınla
yapraklandı, çiçeklendi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!