Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Ne fırtınalar gördü bu denizler
Ne imbatlar, ne tuzaklar
Ne ateşler yakıldı sevdalara.
Esip kopup gitmeleri bilir
Yalnız başına sakin durmayı da
Deniz için üzülme, kendine üzül.

Okyanusunun kumsalında
bir kum tanesi kalmaya razı olacak kadar
Sevebilir mi insan ? "Sever !"

Sınır tanımayan tek özgürlük,
Çocuklarımızın kural bozan gözlerinde gizli.

Hayvanların bile ,
Sevgisini gösterebildiği bu dünyada !
İnsanlık;
Sadece sevgiyi paylaşmak isteyenler içindir.
İnsan taklidi yapan insansılara verdiğiniz sevgi ;
Kötülüklerin artmasından başka hiçbir işe yaramaz !

Bir ömürlük şans bu hayat
Doğum bazen adaletsiz gelir kula ..
Seçimsiz kurasız şansına ..
Ne kabahat işledim dersin kendine ...
Kimi evli kimi evsiz ! ..
Kimi sünnetli kimi sünnetsiz ..

Cevaplarını zamana bırakıp
Haksızlıklara karşı sessizliği o anda savunma olarak görenler ;
İleride o zamanı bulamadıklarında
Neden cevap vermediklerinin pişmanlığını yaşayıp kaburgalarını sıkıştıran derin sıkıntıları boşa çektiklerini anlayacaklar.

Ne iş yaparsın dedim ...
- Susarım dedi !..
İyi de bu bir iş değil ki dedim !
Değil ama susarsan su icme ihtiyacı duyar içer rahatlarsın;
Bir yanın haksızlıklar karşısında avazın çıktığı kadar bağırmak isterken
susarsın kahır olursun ...

Hayat değişmez .
O isyana göre şekillenen bir şey değil !
Ancak kendi hayatını değiştirebilirsin
Ufacık tohumu ağaç yapan tabiat seni dinler mi ?
Bugün sen olursun yarın bir diğeri ...
O hep kendi şarkısını söyler ...

Kin güdecek kadar cesaretsiz yaşamaktansa ;
Huzurun için her şeyi akışına bırak !

Yaşamım boyunca
Zihnimde kötü olan her şeyi süzdüm.
Birini sevdiğimde güvendim.
Merdivenler yokuşlar tırmandım, yoruldum.
Dünyadan hiç geçmemiş gibi akmış yıllar.
Layığını arasa da bulamıyor insanlar.