Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Ben senin en çok ,
Yüreğini sevdim .
Kibirli kadınlar gibi değil !
" Masum bir "Çocuk ! "

Ben senin en çok burnunu sevdim

Bir kadını sevdiklerinde;
Nelerini severler, bilmiyorum!

Ben, kadının umut ettiklerini,
Her konuda kalbiyle konuşmasını,
Sarmaşık gibi sarıp sahiplenmesini,

Olduğun gibi görünmek varken !
Resimlerine sürekli yoğun filtre yapıp
Picassonun Kübist tablolarına dönen
Yüzünün neyi ifade ettiğini
Kendi bile bilmeyen " Arkadaşlar " !!
Her çizgi bir anlam taşır !

Birini gerçekten sevdiğinizde...
Kendinizi tüm benliğinizle ona verdiğinizde,
Bir süre sonra;
Umursanmadığınızı gördüğünüzde,
Değerli olma hissini kaybettiğinizde,
Korkularınızla ​​yüzleştiğinizde,

Işığın vurduğu nesnelerden yansıyan
tüm gölgeler renksiz .
Sevgililerin birbirini önemsemesi,
Sevgi dolu yürekleriyle birbirlerini derinden hissetmesi rengarenk !
Duvarlara ve yere yansıyan kucaklaşmaları siluetleri yine renksiz !
Tüm gölgeler renksiz .

Hissetmiştim
Martıların yokluğundan ...
Anlamıştım sensizliği,
Sessizliğinden !
Sevda denizinde yüzdürdüğüm ,
Yüreğimin ,

"Kimsenin peşinden gidip de neden diye sormayın; sizi gözden çıkarmış birinin kulağından girilmez."

Özlediysen söyle bana...
Bir martıyla
Ya da rüzgârla.
Dışarıda yağmur var sevdiğim.

Havada mis gibi deniz kokusu,

Bir anlamı olduğu sürece
Bir ses fısıldar vicdanına gizlice
Kelimeleri kısar susar aklın
İzlemeye koyulur yüreğin
Cesaretle yaşamış insanları düşününce .

Adam Vals yapıyor / çünkü yapabiliyor
Adam kitap okuyor / çünkü okumayı seviyor
Adam Modern giyiniyor / çünkü çağdaş
Adam hayvan seviyor / çünkü yaşama saygılı
Adam içki içiyor / çünkü adam gibi içiyor
1 Asır önce böyle başka birileri varsa da ;