Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Hayır demek gerekliyken
Evet manasında sustum
Nokta gerekliyken !..
Hep virgül koydum .
Zaman nezaketten ömrümden çaldı ..

Akşam erken geldi ..
Güneş sapsarı battı ...
Gün vedalaştı ...
Rüzgar dert esti ,
Kavak yaprakları gibi ,
Savruldu saçlarım

Seni izlemek bu kadar güzelken ;
Sarılmak sadece fiziksel bir özlem !
Ruhumun kolları yok ki ?
Ben seni ruhumla seviyorum ...
Tüm duygularımı topluyorum içime ...
Yüreğimden gelen özlemle ...

Bir gün birini yıkıntıdan bulurlar
Kahraman olurlar .
Sevdiklerine dürüst bağımlı !..
Ertesi gün palyaço ...
Diğer ertesi aç bi çare ..
Başka gün üşümüş ıslak ..

Yüz çizgilerini seviyorum ...
Ağarmış saçlarım sakallarımı da
Her çizgi bir hatıra,
Her kırışık bir anı,
Zamanın dokuduğu kumaş .
Bir çiçeği meydana getiren ,

Çocuklar, ne alacaklarına karar vermekte zorlanırlar;
İlgilerini çeken her şeyi isterler !.
Oyuncak, giyecek ,yiyecek ve içeceklerden
mahrum bırakmadan ,
Belki de zamanında size verilmeyen
En değerli şeyi onlara verin, öğretin .

Çocuklar doğal fotoğraf makinalarıdır
Doğal ses kaydedicidirler !!
Verdiğiniz pozları sürekli çekerler ...
Devamlı sizi kayıt altına alırlar !
İleride neden bu çocuk böyle dememek için ;
Güzel pozlar verin güzel laflar edin !

Elleri kendinden önce büyürmüş ,
İşçi çocukların ..
Bir koca ekmeği ,
Katıksız yerlermiş ayak üstü
Büyüdükçe dünyaya sığmazlarmış ,
Almazmış yerküre onların özlemlerini ...

Çocukların
Hayatta karşı kaygıları pek olmaz.
Onlar mutlu olabilmek için
En iyisini yaparlar,
Annelerine tutunurlar...

Hayat yolculuğumuz boyunca birçok maskeli ve yorgun, bitkin yüzle karşılaşırız
Yüzlerinde iyilik ve yardımseverlik taşıyanlar samimidir.
Fakat en sahici ve en güzel insan yüzü taşıyanlar ÇOCUKLARDIR 💙💗