Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Ay ışığı gebe kaldı
Zemheri serinlikte esti rüzgar
Tül perdeler aralandı gaz lambalı loş arife...
Mavi gözlü aydınlık doğdu vicdanların üstüne...

Denizlerin beyazı MARTI diyorlar adıma
Av olup yenmeyecek kadar mayhoştur tadım ama
Sevdiklerinize ulaştıramadığınız duygularınızı ,
Kanatlarıma yüklenip götürecek kadarda Özgürlüğüm var benim bu Dünya da .

Rüzgar denize vermeseydi dalgalarla savurduğu ellerini
Deniz nasıl dışarı fırlatırdı cehaletin içine attığı pislikleri

Kötü bir masalın içine düşmüş gibiyiz.
Huzursuzluğu bir araya toplasan ;
Ancak bu kadar olabilirdi !
Meşakkatle geçen yılların ardından ,
Daha fazla sevip sevilmek zamanlarını,
Çalışıp çabalayıp hak etmişken,

Ben " Deniz ! "
Dilsiz Deniz !..
Dedeleriniz beni iyi tanır !..
Dedelerinizin dedesi de iyi tanırdı !..
Çok temiz insanlardı...
Sonra torunları siz geldiniz..,

İnsanları unutmam imkansız!
Hepsini çok iyi hatırlıyorum .
Beni terk edilme duygusuyla tanıştırdılar.
Kendilerinden çok uzak yerlere bıraktılar ..
Yabancı olduğum o yerlerde
Bir yudum su vermeyip kovdular.

İlla insan mı olması gerekiyor ?
Iyilikle yanımıza gelip hadi konuşalım diyenler bizim dostumuzdur.

Birçok nedenden dolayı,
Bazen çöküntüler yaşarız .
Adım atmakta bile zorlanırız .
Çevremize uyumu sağlamaya
İlave gayret gösteririz.
Her kelimeye her davranışa ,

Dışarıdan yeterince zorlayanlar var zaten kalbimizi,
İçeriden siz zorlamayın bari kendinizi!
Tutmayın içinizde biriktirdiğiniz stresinizi,
Bu hayatta en çok sen kendine lazımsın.

Adam , aynaya baktı !
Bu adam da kim dedi ?..
Saçı sakalı ağarmış ,
Karışmış birbirine !

Hiç yabancı gibi durmuyor ,