Baba evlerinin kendilerine özgü bir kokusu vardı.
Dünyamızı farklı bir renkle ve geçmişin ruhuyla sarardı .
Tarif et deseler edilemezdi ! ..
Kalbimizin bir köşesinde
Küçük bir çocuğun yaşanmış hatırası olarak kaldı .
Kapının eşiğinde ,
Bir çift ayakkabı gördüm ...
Boya vakti çoktan geçmiş ,
Emeğinin alın terleri üzerine damlamış .
Geçtiği yollardan yıpranıp eskimiş ..
Öylece birisi yan yatmış ...
Ne garip değil mi ?
Birlikte uzun zaman geçirdiğimiz insanlar
Sadece birer isim olarak kalıyor !
Oysa çok daha az zaman geçirdiğimiz
Büyük aşk yaşadığımız tek bir insan ;
Yüreğimizin içinde ilelebet yaşıyor !
Önem verdiklerimiz ile,
Bizi hak etmeyip,
Uyum sağladıklarımız arasında,
Dışarıdan fark edilemeyen
Farklı bir bağ vardır !
Önemsediklerimiz halat gibi kopmaz bir bağdır.
Maneviyatta hiç ölmeyen ...
Sürekli yükselen
Şahan bakışlı ,
Şayak kalpaklı Adam ;
Mehmetçiğin imanında ,
Canımsın Karşıyaka ...
Sende tutundu köklerimiz ,
Yeşerdi dallarında yapraklarımız
Seninle güldü yüzümüz ,
Yeşil kırmızı yazıldı bahtımız ,
Göğsümüze ay yıldızlı bayrağı takmanın onuru verildi
İzi tarihte kanla çizilen
Bu cennet vatanı bize miras eden,
Hasretin kederiyle ailesinden uzak...
Yanık türkülerle ve dualarla ölüme giden,
Gecenin ayazında, gündüzün rüzgarında,
Güneşin sıcağında karda, yağmurda üşümüş,
Zorluklarda en ideal durum sıvışmaktır !..
Ya da boyun eğip günü kurtarmaktır .
Rüzgar ne yönden eserse ,
Rüzgar gülleri o yöne dönerler .
Sonuçta hiçbir şey onların eliyle değişmez ..
İnsanoğlunun eline
Akıllı diye ateşi verdiler
Altı üstü hayvan dediği canlıların
Gidip evini yaktı .
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!