Çağani der yalnız Allah'tan korkar yüreğim
Bil kendini,kibirlenip rızayı kaybetmeyelim
Gönül yapalım,kardeş olalım Yaradan için
Kusur bulup,birbirimizi incitmeyelim.
Kimler geldi kimler geçti bu yerlerden..Kimseler umursamadı derdinden.Herkes kendi derdine düşmüştü.İş,ekmek ve başka dertler yüzünden unutturdu gelen gideni.Şimdi şu taştan ve soğuk banklarda oturan yabancı benim belkide.İnsanların içinde bir o kadar tek başına bir o kadar uzaklarda.Şu fısıldayan rüzgar kimlerin adını anmakta..Şu ağaçlar nasılda üzerimizde yükselmekte.Ve toprak nasılda insanları sınırsızca kucaklamakta...
Evet..Bir çiçek boynunu bükmüştü,Gözlerimin önünde öylece sararmış pörsümüş..Kimbilir hangi genç kızın solduğuna,boynunun bükülüp tekedildiğine tanık olmuş..Ve oradan geçenler basıp geçmişler çiçeğin üzerine hiç düşünmeden..Neden boynu bükük neden solmuş? Ne de olsa çiçek ölmüş,öldürülmüş..
Sonra nasılda acelesi var insanların..Bak kimisi işe gidiyor,kimi evine,kimi uzatmalı sevgilisine..Kapanıyor tüm kapılar..Tüm kapılar gözgöze,yüzyüze kapanıyor düşmanca birbirine..Gösterişli bir eda,yalanlar ortaya çıkmayı bekliyor balçıkla sıvar gibi umutsuzluğu yeniden yeniden..
Artık sanırsın bu şehre bir daha gün doğmaz,sanırsın kimse kimsenin derdini sormaz.Eşyalar birbiriyle konuşur,toprak,rüzgar elele vermiş sesler çıkarırlar kendince...Garip bir kahkaha soğuk,yoz,bayağı aniden yankılanır caddelerde..
Neden sonra bu vahşi serzeniş susar,kendini bulunmaz kadim bir karanlığa atar..Kimse nasıl olduğunu bilmeden yine çıkarıp yerinden bu dingin suskunluğu binlerce kez yeniden yeniden didikler parçalar..
Uzaklardan çığlık çığlığa kopar bir doğumun sancısı..YİNEDE TÜM KELEBEKLER ÖLDÜĞÜNDE YENİDEN DOĞAR UMUT...
Üzerimdeki göklerinde üstünde yaşadığım
Her parçanın içinde bir aşk varsa sonunda
Eğer her şey benden geçiyor
Dönüyorsa sana
İnkar edersem varlığı yokluğu
Dönmeyeyim sana
Ne insanlar gördüm gaflet uykusunda
Bir şeylerin tadı kalmış dişlerinin arasında
Başkalarının hikayesi olmuş
Unutulmuş,değersiz, günahların arasında..
Allah'ın rahmetini inkar etmişler
Gününü gün edip sefa etmişler
Herşeyden önce hiçbirşey vardı
Ya hep ya hiçi anlatırdı
Tüm kitaplar
İyi yada kötü
Akıllı yada akılsız
Ahlaklı yada ahlaksız
O kapıdan içeri girip huzura varınca
Sen ey densiz ne söyleyeceksin Mevla'ya
Dillerin tutulup göğsün daralınca
Sen ey gafil ne söyleyeceksin huzurda?
Çok günahlar işledin yoldan saptın
Allah için sev halk içinde şirinlik yapacak kadar değil
İyi geçinelim fakat Haktan taviz verecek kadar değil
Söyleşelim fakat boş konuşup amel etmeyerek değil
Dost olalım fakat zoru görünce korkup gevşeyerek değil
Yolumuza gidelim ancak bir parmak bala kanarak değil
Tevekkül edelim yinede hakkı söylemeden değil
Tutabilmek zamanı en güzel yerinden
Tüm hüzünlere meydan okuyan sevgi ile
Kalbimiz kirli ellerle kirlenmişse eğer
Gamı yıkamak gerek tövbe ile
Direnmeler boşuna sen halini anlatma
Bırak insanlara dert yanma huzur bul Allah ile
Afyonlanmış hecin uykusunda ruh
Ulaştırmamış onu aydınlığa,taptığı mabut
Tanımamış kendini nasıl tanısın Rabb'ini ceberut
İnsanlıktan nasibini almamış fırsatçı angut.
Gönlüm delidir ayar tutmaz
Aşka gider kararında durmaz
Çağani senden aşık olmaz
Var git sen kendi yoluna
Mecnun olan bir kalıba uymaz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!