Popülizmin kurbanı olduk
Aklı ve kalbi unuttuk
Mutlu oluruz sandık
Sürüye daldık
Hesabı unuttuk
Aşığı görmez kimse gizliden içre ağlar
Hoyrattır samimi kalp dağa benzer
Derindedir ateşi yüreği ince sever
Bilmez kimseler yarasını inceden ince
Aşığa derler senden olmaz bülbül
Kimsenin inancını yargılama
Gayba malik Allah var
Allah'ın hükmü yanında
Seninkinin ne önemi var! ..
Çağani der yalnız Allah'tan korkar yüreğim
Bil kendini,kibirlenip rızayı kaybetmeyelim
Gönül yapalım,kardeş olalım Yaradan için
Kusur bulup,birbirimizi incitmeyelim.
Gönlüm delidir ayar tutmaz
Aşka gider kararında durmaz
Çağani senden aşık olmaz
Var git sen kendi yoluna
Mecnun olan bir kalıba uymaz
Kimler geldi kimler geçti bu yerlerden..Kimseler umursamadı derdinden.Herkes kendi derdine düşmüştü.İş,ekmek ve başka dertler yüzünden unutturdu gelen gideni.Şimdi şu taştan ve soğuk banklarda oturan yabancı benim belkide.İnsanların içinde bir o kadar tek başına bir o kadar uzaklarda.Şu fısıldayan rüzgar kimlerin adını anmakta..Şu ağaçlar nasılda üzerimizde yükselmekte.Ve toprak nasılda insanları sınırsızca kucaklamakta...
Evet..Bir çiçek boynunu bükmüştü,Gözlerimin önünde öylece sararmış pörsümüş..Kimbilir hangi genç kızın solduğuna,boynunun bükülüp tekedildiğine tanık olmuş..Ve oradan geçenler basıp geçmişler çiçeğin üzerine hiç düşünmeden..Neden boynu bükük neden solmuş? Ne de olsa çiçek ölmüş,öldürülmüş..
Sonra nasılda acelesi var insanların..Bak kimisi işe gidiyor,kimi evine,kimi uzatmalı sevgilisine..Kapanıyor tüm kapılar..Tüm kapılar gözgöze,yüzyüze kapanıyor düşmanca birbirine..Gösterişli bir eda,yalanlar ortaya çıkmayı bekliyor balçıkla sıvar gibi umutsuzluğu yeniden yeniden..
Artık sanırsın bu şehre bir daha gün doğmaz,sanırsın kimse kimsenin derdini sormaz.Eşyalar birbiriyle konuşur,toprak,rüzgar elele vermiş sesler çıkarırlar kendince...Garip bir kahkaha soğuk,yoz,bayağı aniden yankılanır caddelerde..
Neden sonra bu vahşi serzeniş susar,kendini bulunmaz kadim bir karanlığa atar..Kimse nasıl olduğunu bilmeden yine çıkarıp yerinden bu dingin suskunluğu binlerce kez yeniden yeniden didikler parçalar..
Uzaklardan çığlık çığlığa kopar bir doğumun sancısı..YİNEDE TÜM KELEBEKLER ÖLDÜĞÜNDE YENİDEN DOĞAR UMUT...
Kimi şöhret olma peşinde
Kimi ego tatmini içinde
Kimi baş olma hevesinde
Allah bunun neresinde
Dünya saltanatına kanmış
Çok dolandım usandım
Nefsim elinden korkarım
An gelir meyil edersem
An gelir ondan kaçarım
Dağlar bile ağlıyor aşkından Muhammed’in
Gönlüm durmaz kanıyor aşkından Muhammed’in
Dünyaya gelen ağlıyor aşkından Muhammed’in
Dertli gönüller biçare aşkından Muhammed’in
Yüzün gören ağlıyor aşkından Muhammed’in
Göremeyende ağlıyor aşkından Muhammed’in
Bugün geride kalan ne varsa
Gelecek günlere adanmış
Gönül kuşu öldü sananlarsa
Dünya masalına kanmış.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!