Orbay Eken Şiirleri - Şair Orbay Eken

Kurtuluşum ben
Ağır ağır
Hınçla gelirim
Sesime ses değse
Haykırış olur
Duyulmayan sesim...

Zaman hükmedemez şaire
Ve şair hükmedemez gerçeğe
Öylece bakakalır gidenlerin ardından
Sıcak bir yaz akşamının
Soğuk bir kış gecesine dönüşünde
Ürpererek anar yaşananları

...
Mavi göklerde uçtum
Gül yaprağından inceydi kalbimin zarı
Erinmedim
Sustum..
Nemrut dağlarına çarpa çarpa düştüm

Yoksul kentlerde buldum kendimi
Bir vücudun titreyişinde
Bazen bir çiçeğin açışı ürpertti
Zamanın soluksuzluğunda
Bir suskunluk aldı benden beni
Kimileri bir baş zanetti

Aşk borsasında
Bir şiir aramış şair
Ayarı kaçmış
Şiirin...
Söz piyasasında
Bir yazı aramış yazar

Umudun esrikliğinde gözlerim
Gündüzüm karanlık
Ay ışığı uzaktan seyreder düşlerimi
Adın gölgelere tütsülenmiş
Sokaklar başıboşlanmış
Avare..

Göze görünmez sanılır küçük şeyler
Küçük sapmalar
Masum bir o kadar günahkar
Küçük insanlar
Küçük hesaplar
Yavaş yavaş biriken damlalar

Zaman sahipsizdir
Seninle başlar doğum sancısı
Yalnızlık
Ve şairin yaratma çabası
İyi çocuklar seninle ağlar
Üzülür

…
Yokluğun…
Zindan ve yürek
Gece ve insan
Karanlık ve yıldızlar
Sessizlik ve ışık

Biz bunları aştık kardeş kalmadı dünyada bir tamahımız.
Bize tek dost Allah'tır, kalmadı kimsede ahtımız.
Sanma ki uyuruz, uyanığız.
Şu menfi nefsine,benliğine sarıl sen,
Pisler pisliğini yapar,Yaradan yıkarmış;
Gönül yıkacaksan boşa yorulma