Uzundu kış
Soğuktu gece
Isınmak için
Sığındım gözlerine
Kimsesiz bir çocuk gibi
Dalıp derinliğine
Ben Anadolu’nun bir köyünde doğmuşum
Bu yüzden yüreğim yitik bir evde çarpar
Kaybolmuş sevdaları içinde susarak
Çığlık çığlığa yaşar…
Bir çocukken ezberlemişim yalnızlığı
Aldanmışlık kokan güvensiz karanlıkların
Kalbine eyle takva
Sakın kimseye hor bakma
Veda hutbesini unutma
Üstünlük takvada Allah'u alem.
Yüreğinin ağırlığıyla ölç insanı
Başka bir dünya mümkün
Herkese yetecek kadar mutluluk
Herkese yetecek kadar aş mümkün
Uzaklarda şarkı söylesede kuşlar
Karanlığın içinde küf kokulu yalnızlıklar
Ah nasıl yaşadık bugüne kadar
Ne ben Onsuz kaldım ne O beni bıraktı
Her daim bendeydi Rabbim hiç yalnız koymadı
Sadece yarayı kanattı unutmasın diye beni
Aratan bulduran O beni bana döndüren aşktı.
Uluorta geldi kış
Tutunacak dal yokken
Fakir fukaralık başta iken
Yaşımda geçmiş
Söylenecek söz kalmamışken
Çıkagelmişsin ne fayda
O kadar kitap yaladın
O kadar ilim yaladın
O kadar elif yaladın
Gittin b... yaladın..!
O kadar gururlandın
Bizimde dağlarımız var sevgili
Uğrunda ölünecek sevdalarımız...
Kanatlarımızın altında
Pazarlıksız sancıyan acılarımız…
Bizimde dağlarımız var sevgili
Dağlarda kartallarımız
Gariptir gönül sureti etten kemiktendir
Dilimin tetiği ayarı bozuk ifrittendir
Eksikliğim Hak bilir zoru kendinedir
Ettiğimi Hak etmez büyüklüğündendir.
Söylerim bitmez gönülden kibir gitmez
Büyük ölçekli sevgilerdi
Her yerde birleştiren bizi
Dünyanın öbür ucunda avutan
Bağlılığımızdı hayata
İnancımızdı insanlara
Bizi biz yapan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!