Saadettir ufka diker gözleri
Nefrettir gönüle batar dikeni
Cahildir öndedir başı
Dolanır insan kefen yoldaşı
Ne kendinde bunların işi
Unuttu acısını sonbahar..
Kuşlar ülkesinden gelen yabancı
Kanatlarını kırıp boynunu büktü
Avutulmuş korkulara terk oldu ağıtlar
Küllenmiş közler soğudu sancısız
Hiç bir şey bu kadar çabuk unutulmadı
Sevgi ekelim gönüllere bırakalım nefreti
Zulümdür bu kendimize kazanalım kalpleri
Değerini bilelim iyi niyetin gönül verenin
Kendi elimizle kaybetmeyelim sevgiyi.
Umudun kapısı inanmakla açılır,
İnancın kapısı da sabretmekle.
Sabretmenin kapısı anlamakla açılır,
Anlamanın ki samimiyetle,
Samimiyetin kapısı dürüstlükle açılır,
Dürüstlüğün kapısı iyi niyetle,
Ucuzdu yaşam
Ucuzdu duygular
Daha katledilmemişken ömrüm aşktan
Sen çıkageldin taze bir bahar gibi,
Kirlenmemiş dünyamın içinde
Buldum seni
Bir benmişim gibi dolandım
Kalabalıklarda saatlerce
Üzerimde eskiye özgü tutsaklıklar
Her şey akıyordu fakat
Benim için bomboştu sokaklar..
Biz bu lafları çok duyduk
Böylelerini de çok gördük
Ayar verene ayar olduk
Menfaati sever olduk
Sermayesi gösteriş olmuş
Başkaları işine gelmediği için seni kötü bellesin ne önemi var.
Allah seni bilsin, sen Allah'ı bil yeter.
Halk içinde padişah olacağına,
Hak içinde fakirullah ol ondan daha yeğdir.
Sana güveneni yarı yolda bırakma
Sakın ola bir kalbi ağlatma
Namert olana sakın acıma
Yumuşak karnından vurur seni
Yiğit olan sırt sırta verir
Başladığı yere dönsün zaman
Bir kadeh yalnızlık tek kişilik olsun
Zamanla gelişen yetilerimiz
Anlasın tüm yetersizliğini
Farkında olmayanlar uyansın
Gecenin rengi solsun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!