Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Bir kulu ondan değil ancak kendimden gizli
Gizli sevmişim güya cümle âlem bilirken
Bilirken üflemeden yenmez alaka bile
Bile bile ladestir semtine uğranır mı

Uğranır mı belaya yapmışken aşk ilmini

Üstinsan nerede? Belki bir kopya…
Kronik sevdamın ısrarlı yüzü!
Duygu yoldaşını bulmak, ütopya…
Aynı teranenin monoton sözü...

Gözler hayallenir, ölüm bastırır!
Sen gelirsin bana, melek yerine.
Ecel, ayakları yere bastırır!
Sana yükselirim, felek yerine.

Ayağından çıkan paslı çiviyi
Beynine çakmışsın, bir de kalbime...
Mozaik yapılı eşsiz çiniyi
Kanla sardım, seyret, gir de kalbime! ..

Beni öldür, kalbi yar da öyle gör!

Ne kadar özlüyorsak, o kadar beraberiz
Bedenlerimiz ayrı yerlerde, ölüleriz.
Öyle bir sarılmış ki mânâda ruhlarımız
Biz, birlikte olsak da ayrı olsak da biriz!

Kula, Yaratan’ı tanıtır esma
Zikir; Yüce Allah’ın sıfatları…
Andıkça adını, açılır sema
Yükselen ruhumun var kanatları!

Gündüzler yalandır, geceler kalır.
Gündüz, hızlı çekim; nefes daralır.
Gece sakin, sessiz ve acelesiz
Dans edercesine yavaş yaşanır.

Güneşin kirpiği geceye perde
Gecemin ışığı gece gözlerin
Biter mi aydınlık gözlerin nerde
Kirpikler eğilmiş ece gözlerin

Bakışın bilir mi ki payesini

Gözlerinde yakamozlar kuruttun
Yıldızları, kucağında uyuttun.
Asırları mühürledin, sessizce
Bakış bakış, gecemsi bir umuttun.

Dilek ağacını yaratandır O
Dilek çeşmesini akıtandır O!
Bütün dualara icabet eden
İhsan sahibidir, lûtfedendir O!