Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Ne zaman ayırırsın ne randevu verirsin
Mazeretin bahane ulaşılmaz sevgili
Telefona bakmazsın konuşursan erirsin
O biçtiğin paha ne ulaşılmaz sevgili

Bu sözcüklerin balyoz olarak inmesidir

Antalyalı bir Osman Yüksel var, Serdengeçti...
Ali, Osman, Ömerler, Sıddıklar serden geçti!
Bir Necip Fazıl vardı, kolay ekol olmadı!
Abdülhakim Arvasi ırmağı, nerden geçti?

Aslan gibi kükredi: “Hak, Vatan, Millet, Bayrak! ..”

Aç avuçlarını, tövbe vaktidir!
Tövbe etmeyene Allah uzaktır
Ezelden yapılan, İslâm aktidir! ..
Tüm şeytani işler, sana tuzaktır!

Yaprak yaprak çiçek, ağaç tövbede…

Sonev çağırıyor, hasat zamanı…
Azrail dikilmiş, duymaz, 'aman'ı.
Sararmış, biçilmiş; görünmez bir el
Buğdayı ayırmış, yakmış samanı! ..

Yerim çağırıyor, gidiyorum, ben

Tutkuyla çağlasa duygular sende
Bir deri bir kemik, can yok bedende
İler tutar tek yer kalmamış tende
İhtiyarlığın en acı zamanı...
Artık Yüce Rabbe dönme zamanı.

Yine yalnızım gecede
On birde…
Bir, ay yalnız
Bir, deniz
Sonra ben, bir de.

Yasal esaretin zifir rengini
Mayın tarlasına dönen sevgini
Ve ödünç ismini verdim, geriye!
Dilerim; bulursun, kendi dengini!

Vücut sağlıklı hoş iken
Kaza hastalık gelmeden
Rahatça katlanır beden
İman namaz oruç ne var

Varsa biraz paran pulun

Yaşamı dondurdum, belki seneye
Devam edeceğim, sevgi dersine.
Belki dayanırdım, onca çeneye
Böyle gitmeseydi, her şey tersine.

'Unuturum' demekle, nasıl unutur, insan?
Baharın sıcaklığı depreştirir, yarayı.
Mutluluğa götüren, aşka çağıran nisan...
O, monoton bir yılın baştan çıkaran ayı…