Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Haydi zincirleri kır da gel artık
Kalbimde büyüyen urdu ayrılık
Vuslat saatini kur da gel artık
Zindan duvarıydı surdu ayrılık

Bir bilsen ne kadar zordu ayrılık

Ne zaman ayırırsın ne randevu verirsin
Mazeretin bahane ulaşılmaz sevgili
Telefona bakmazsın konuşursan erirsin
O biçtiğin paha ne ulaşılmaz sevgili

Bu sözcüklerin balyoz olarak inmesidir

Antalyalı bir Osman Yüksel var, Serdengeçti...
Ali, Osman, Ömerler, Sıddıklar serden geçti!
Bir Necip Fazıl vardı, kolay ekol olmadı!
Abdülhakim Arvasi ırmağı, nerden geçti?

Aslan gibi kükredi: “Hak, Vatan, Millet, Bayrak! ..”

Aç avuçlarını, tövbe vaktidir!
Tövbe etmeyene Allah uzaktır
Ezelden yapılan, İslâm aktidir! ..
Tüm şeytani işler, sana tuzaktır!

Yaprak yaprak çiçek, ağaç tövbede…

Sonev çağırıyor, hasat zamanı…
Azrail dikilmiş, duymaz, 'aman'ı.
Sararmış, biçilmiş; görünmez bir el
Buğdayı ayırmış, yakmış samanı! ..

Yerim çağırıyor, gidiyorum, ben

Tutkuyla çağlasa duygular sende
Bir deri bir kemik, can yok bedende
İler tutar tek yer kalmamış tende
İhtiyarlığın en acı zamanı...
Artık Yüce Rabbe dönme zamanı.

Biz kavuşamayız güneş ay gibi
Paralel döşenmiş bir çift ray gibi
Kalpler gerilen yay bakışlarsa ok
Böylesi sevginin bir benzeri yok

Mademki kavuşmak yoktur kaderde

Parantez parantez içine girmiş
Anlamlar içinde anlamlar gizli
Bir sentez bir sentez içine girmiş
Adamlar içinde adamlar gizli

İçi dışı davranışı değişmiş

.......................Şefkat Peygamberi’ne
………….............Şefaat umuduyla

Sıyrılıp yücelerden aşkla gülümseyerek
Yedi katlı göklerden şefkatle bakar mısın
Her şeye rağmen yine kıyasıya severek

'Unuturum' demekle, nasıl unutur, insan?
Baharın sıcaklığı depreştirir, yarayı.
Mutluluğa götüren, aşka çağıran nisan...
O, monoton bir yılın baştan çıkaran ayı…