Ömür Törpüsü Şiiri - Bedreddin Mercan 2

Ey benim ömür törpüsü yalnızlığım!
Yine bağdaş kurmuş oturuyorsun,
Meftun yüreğimin tam ortasında.
Sıtmaya tutulan düşlerimdi;
Ne git derim artık,
Ne kal/sana...

​Kucak dolusu karanlık diktin gözlerime;
Kestin biletini kör talihimin.
Öfken göklere erdiyse eğer,
Söyle, hangi günahın bedelisin?

​Ey benim gölgesi kurşun yalnızlığım;
Artık çek tetiği,
Sök al canımı,
Kapansın ruhumun derin yarası!
​Adın batsın ey sadık düşmanım;
Mademki bu esaret senin günahın,
Yıkılsın kurduğun o karanlık taht;
Ben bittim de,
Sen kazandın mı sanırsın.