Ömrümün Son Deminde

Zaman, pencere camına vurulan solgun bir yağmur gibi yavaşlıyor,
Yılların omuzuma bıraktığı tozlu heybeyi yere bırakıyorum.
Ne arkaya dönüp bakmaya hevesim kaldı ne de yolu uzatmaya,
Akşamın alacasında, ıssız bir istasyonun son vagonuyum artık.
Yorgun argın adımlarım kendi yankısına yabancı,
Ömrümün son demindeyim, ne bir şikâyet ne bir acı.

Geçti o fırtınalı baharlar, o delice koşan nehirler duruldu,
Yüreğimin kayalıklarında şimdi sadece sessiz bir kum saat var.
Kimseye kırgın değilim, en çok da kendime sitemliyim,
Kaç rüyayı yarıda bırakıp kaç yalancı limana demir atmışım meğer.
Aynadaki yabancıya el sallıyorum uzaktan uzağa,
Zamanın keskin törpüsü silmiş taşa kazınan o eski adımı.

Bırakın şimdi rüzgâr ne yöne eserse essin,
Nasıl olsa döküldü yapraklarım, nasıl olsa tükendi sözüm.
Bir fincan acı kahve tadında, yarım kalmış bir türkü gibi,
Sessizce çekiliyorum bu kalabalık ve gürültülü dünyadan.
Ömrümün son demindeyim; ne kaybedecek bir şeyim var,
Ne de bu yalandan masalda arayacak başka bir hazine.

Zaman, kemiklerime işleyen bir kireç gibi donuyor yavaş yavaş,
Ne bir ses kalıyor geriye ne de aynadaki o yabancı suret.
Kendi ellerimle kazdığım çukurun başındayım kaç zamandır,
Toprağın kokusu sinmiş parmak uçlarıma, nemli ve ağır.
Bir ömür dediğin, iki nefes arası çalınmış bir koldan bilet,
Meğer hepsi buymuş; birkaç yalan, biraz da geç kalmış merhamet.

İçimdeki o hırçın kalabalık nihayet sessizliğe çekildi,
Ne bir isyan kaldı dilde ne de sabaha kalacak bir umut.
Bütün kapıları sürgülüyorum içeriden, kimse duymasın diye,
Çünkü insan en çok kendi celladına benziyor ömrün sonunda.
Ne arayan kaldı bu ıssız sedirde ne de adımı anan bir ses,
Yalnızlık, tenime giydirilmiş en eski ve en sadık libas.

Ve şimdi, perdenin kapanacağı o son saniyede,
Bütün hikâyeler eksik, bütün hesaplar yarım kalıyor.
Ardıma bile bakmadan, bu köhne tiyatrodan çekilirken,
Ne bir affedilecek günahım var ne de kimseye bir sitemim.
Sadece, derin bir uçurumun kenarında durmuş gibi,
Kendi karanlığıma bakıyorum;
Ve ne garip, ilk defa bu kadar kendi evimdeyim.