Ömer Celep Şiirleri - Şair Ömer Celep

Evvel gezdiğimiz tenha yerleri,
Şöyle bir gezindim, gördüm ağladım,
Beraber diktiğim gonca gülleri,
İncitmeden alıp derdim ağladım.

Nisan yağmurunda saçın yazdığım,

Dün akşam düğünde göründün nazlım,
Ceylan gözlerinle görmezden geldin.
Karalara beyaz büründün nazlım,
Özünde tanırken bilmezden geldin.

Yüzlerin gülerken içe kan döktün,

Ben sensiz yaşamam bilesin görpem.
Beni bırakıpta uçtun değil mi,
Geçmem dedin amma geçtin değil mi,
Peşine düşemem bilesin görpem.

Zülüf taramaya hasret bıraktın,

Dün akşam kendimce seni anarken
Yaktım sigaramı içmeden bitti
Birlikte olduğum güne yanarken
Yepyni köprüler geçmeden gitti.

Kendimce hallandım hallar içinde

Gibisin
Zülüfü rüzgara verip gezersin.
Ev yıkan, can yakan zalim gibisin.
Zülüfün telinde yaylar gerersin
Hedefleri vuran temren gibisin.

Bizdeki sevdayı herkes bilemez,
Girip aşk oduna yanması gerek.
Zahirde arayan billah bulamaz,