Vasiyetimdir Annem 2
Annem,
Eğer bu satırlar bir gün sana ulaşırsa bil ki ben artık bir ses değilim, bir hatırayım sadece.
Rüzgârın dağlara çarptığı yerde, toprağın kokusuna karışmış bir oğlun var artık.
Yıllar sessizce geçti.
Bir şey değişmiş gibi görünmüyordu, ama her şey değişmişti.
Ben hala içimde taşıdığım sessizliği hissediyordum.
Her gün, her an, her düşünce de
Bir zamanlar birlikte paylaştığımız anların etkisi gibiydi.
Belki de mesele eksilmek değildi,
Eksildiğini kimseye belli edememek ti sanırım.
Çünkü insan bazen
Parça parça azalır da
Aynadaki görüntüsü değişmez.
Alışmak dedikleri şey kabullenmek değilmiş,
Sadece susmayı öğreniyormuş insan.
İçinden geçenleri kimse duymasın diye,
Kendi içinde yavaşça eksiliyormuş zaman
.
Bir yanım hâlâ eski günleri arıyor,
Bazen içimden bir boşluk geçiyor,
Hiç dokunmadan dağıtıyor her şeyi.
Toparlamak istiyorum kendimi,
Ama insan en çok kendine geç kalıyor.
Ne çok yarım kalmışlık biriktirmişim,
Bazen içimden bir boşluk geçiyor,
Hiç dokunmadan dağıtıyor her şeyi.
Toparlamak istiyorum kendimi,
Ama insan en çok kendine geç kalıyor.
Ne çok yarım kalmışlık biriktirmişim,
Sen birazdan uyanacaksın.
Belki bana bakacaksın, belki fark etmeyeceksin bile yüzümdeki o ince değişikliği.
Çünkü insan en çok yavaş yavaş değişirken anlaşılmaz. Birdenbire gitmiş gibi görünür, ama aslında her gün biraz daha uzaklaşmıştır.
Ben de öyleyim.
Zaman geçiyor sevgilim, sen uyurken.
İçimde bir şeyler yer değiştiriyor.
Adını koysam eksilecek, susarsam büyüyecek duygularım var.
Her gece, aynı soruyla kapanıyor gözlerim
Biz neyi kaçırdık sevgilim
Cevabı yoktu bu gidişin sevgilim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!