Ömer Budak 2 Şiirleri - Şair Ömer Budak 2

Canım açıyor bu gece,
Sebebini sormaya da halim yok.
Hayat bildiği gibi devam ediyor,
Ben ise biraz geride kalmış gibiyim.

Bir şeyler eksildi içimden,

Bazen insan kendine bile geç kalır,
Anlatacak çok şey olur ama
Hiçbir kelime yerini bulmaz.
Ben de öyle kaldım bir yerde,
Ne başladım yeniden
Ne de tamamen bitti içimde olan.

Bir yerde duruyor her şey,
Ne bitti diyebiliyorum ne de sürüyor.
Sanki zaman da benimle birlikte,
Aynı anın içinde dönüp duruyor.

İçimde konuşan bir yan var hâlâ,

Şimdi ne söylesem eksik kalıyor,
Kelimeler de benim gibi kırık.
Anlatmaya kalksam içimde olanı,
Sesim yetmiyor, yüreğim dar gelir artık.

Geçmiş dediğim kapıyı çalıyorum bazen,

Gelmedin bu gecede rüyalarıma kadınım
Sessiz odalarda adın dolaşır yalnızlığım
Bir yıldız kayarken gözlerim arar seni
Kalbim titrer her nefeste, gecenin içinde

Ay ışığı vurur pencereye, düşlerime sızar

Sen başka sabahlara uyanırken şimdi
Ben hala dünün içinde dolaşıyorum
Geçmiş dediğin geçmiyor bazen
Ben seni değil, bizi unutamıyorum

Belki de bu yüzden geceler uzun

Ve nefes aldıkça fark ediyorsun,
İçinde hâlâ yaşayan bir taraf var.
Her şeye rağmen sönmemiş,
Küçük ama inatçı bir ışık gibi.

Eskisi kadar kırılgan değilsin artık,

Günler birbirine benziyor artık,
Sabah oluyor, akşam oluyor, hepsi bu.
Ne bir beklenti var içimde,
Ne de tamamlandı diyebildiğim bir duygu.

Eskiden anlamı vardı bazı şeylerin,

Hiçbir Şey Olmamış Gibi

Hiçbir şey olmamış gibi gittin,
Ben her şeyimle kaldım.
Sen unuttun,
Ben hatırladıkça yandım.

İnsan bazen hep ağlar, sessizce ve hiç kimseye göstermeden.
Suskunluğun günlere, asırlara karışır adı duyulduğunda ise can yeniden kanar.
Bilir insan, bilir ki her hatıra biraz daha yakar, biraz daha deler içini.
Gülmek suç gibi gelir kendine acımasızca başkalarının elleri birleşirken kalp sıkışır.
Sıkışır da atmaz derinden, atmaya cesaret edemez. Hüzün bulutları yüreğe çökmüşse, gecenin koynunda uyumak bile güçleşir sessizlik bile ağırdır, nefes bile yabancı gelir.